அவனெல்லாம் யோகி என்றால் வள்ளலார் யார்? – குறளுரை

“சத்யம்” படத்தில் ஒரு காட்சி வரும். மந்திரிகளை கொலை செய்து மாட்டிக் கொள்ளும் உபேந்திரா, விஷாலிடம் சிறைச்சாலையில் பேசும் காட்சி “பிரார்த்தல் பன்னவ, அதையே பண்ணிட்டு இருந்துருந்தா சுட்டுருக்க மாட்டேன், ஐட்டமா இருந்தவ அறநிலையத்துறை மந்திரி ஆனா, அதான் சுட்டேன். கள்ளச்சாராயம் காய்ச்சுனவன் கல்வித்தந்தை, இவங்ககிட்ட நம்ம பிள்ளைங்க படிக்கனும், கருமம், கருமம்”. இதில் அந்த “கருமம், கருமம்” என சொல்வது நிஜத்தை சொல்வது போலவே இருக்கிறது இப்போது. யார் நம்மை ஆள்கிறார்கள் என அப்படியே பொறுமையாக பார்த்தால் வரும் எரிச்சலுக்கு அளவே இல்லை.

என்னடா, சினிமாவில் வருவதை வைத்து பேசுகிறானே, என நினைக்க வேண்டாம். “மான்புமிகு மாணவன்” என்று ஒரு விஜய் படம். கல்லூரிக்குள் அரசியல் ரவுடிகள் வந்து தாக்குவது போல் காட்டிவிட்டு, வாய்ஸ் ஓவரில் எஸ்.ஏ.சி பேசுவார். அந்த படம் வந்த போது இப்படி எங்காவது நடக்குமா என்று யோசித்தேன். அடுத்த சில வருடங்களில் ஒரு சட்டக் கல்லூரிக்குள் நுழைந்து மாணவர்களை கொடுரமாக தாக்கிய காட்சியை விடாமல் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்புவதை பார்த்து நொந்துக் கொள்வதை தவிர்த்து வேறு வழியில்லாமல் போனது.

வெறுமனே ஆள்கிறவர்கள், கொள்ளையடித்துக் கொண்டு போனால் கூட பரவாயில்லை. துறவிகள் என அவர்களது அடிவருடிகளை விட்டு புகழ்ந்துக் கொள்வது தான் கடுப்பேற்றுவதில் உச்சக்கட்டம். துறவறம் என்றால் திருமணம், செய்து கொள்ளாமல் இருப்பதோ, அல்லது கட்டிய மனைவியை நட்டாற்றில் விட்டு ஓடுவதோ மட்டுமல்ல. சமுதாயத்தில் மக்கள் அனைவருக்காகவும் சிந்திப்பது தான் துறவறம். தன் குடும்பம், தன் வீடு என்று இருந்தவர்கள் மொத்தமாக என் மக்கள், என் உலகம் என யோசிப்பது தான் துறவின் உண்மை நிலை.

எனக்கு நன்குத் தெரிந்த துறவி என்றால் ராமலிங்க அடிகளார் தான். வள்ளலார் என அழைக்கப் படுபவர், பாரதியாரால் “புது நெறிக் கண்ட புலவர்” என அழைக்கப்பட்டார். காரணம் வள்ளாலார் எடுத்த நிலைப்பாடு அப்படி “சங்கடம் தரும் சாதியையும் மதத்தையும் தவிர்த்தேனே” என பாடிய துறவிகள் வேறு யாரையாவது காட்டுங்கள் பார்க்கலாம்? தமிழின் வளர்ச்சிக்கு வள்ளலார் ஆற்றிய பங்கினை பேசினால் பெரிதாக போகும்.

சாதி, பேதங்களை தவிர்த்ததை விட பெரிய விஷயமாக படுவது அவர் துவங்கிய மூன்று இயக்கங்கள்.
1. சத்திய தரும சாலை – பசி போக்கும்
2. சத்திய சன்மார்க்க சங்கம் – பாகுபாட்டை போக்கும்
3. சத்திய ஞான சபை – அறிவை வளர்க்கும்

யோசித்து பாருங்கள். 19ம் நூற்றாண்டில் மட்டும் எத்தனை பஞ்சங்கள்? இயற்கையோ, செயற்கையோ, அதனால் நிகழ்ந்த உயிரிழப்புகள் மட்டும் எத்தனை? மக்கள் மனதில் இருக்கும் தர்ம சிந்தனையை நம்பி ஒரு அடுப்பை பற்ற வைக்கிறார். வருபவர்கள் யாராக இருந்தாலும் அவர்களின் பசித்தீயை அனைக்க, அடுப்பில் தீ மூட்டுகையில் அவர் சொன்ன வார்த்தை “இந்த உலகில் தர்மம் இருக்கும் வரை இந்த நெருப்பு எரியும். இந்த நெருப்பு எரியும் வரை உலகில் தர்மம் இருக்கும்” அவர் ஏற்றி 150 ஆண்டுகளாக அனையாமல் எரியும் அந்த ஜோதி தானே தர்மம்?

என் நண்பர்களுக்கும் சொல்வதுண்டு. பிள்ளைகளை ஊட்டி, கொடைக்கானல், திருப்பதி, பழனி என அழைத்து செல்வதற்கு முன் வடலூர் சத்திய தருமசாலைக்கு அழைத்து செல்ல சொல்வேன். பசி என்றால் என்ன என புரியாமல், உணவை மதிக்காத ஒரு தலைமுறை உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது. அதை தவிர்க்க இது உதவும் என்பேன். வெறுமனே தான் சார்ந்த மதத்தை பிடித்து தொங்காமல், மொழிக்காக, சமத்துவத்துக்காக, மக்களுக்காக வாழ்ந்த துறவியினால் தான் “வாடிய பயிரை கண்ட பொழுது வாடினேன்” பாட முடியும்.

இப்படிப்பட்ட மாமனிதர்கள் வாழ்ந்த மண்ணில், அவரைப் பற்றி படித்து தெரிந்துக் கொண்டு விட்டு, ஆடம்பரமாக திரியும் முட்டாள்களையும், மூடர்களையும், வன்முறையாளர்களையும், நேரடியாக சொன்னால் தீவிரவாதிகளை துறவி என சொல்வதைக் கேட்கையில் மனம் எவ்வளவு குளுகுளுவென்று இருக்கும்?

கொடுமையிலும் பெருங்கொடுமை, அனைத்தையும் துறந்த துறவி என சொல்லிக் கொண்டு, மக்களை ஏமாற்றுவதுதான். அது நித்தியானந்தாவோ, சத்குருவோ, பாபா ராம்ததேவோ, ஆதித்யனாத்தோ, மோடியோ, இவர்களுக்கெல்லாம் அப்போதே எழுதி வைத்திருக்கிறார் வள்ளுவர்.

அதிகாரம்: கூடாவொழுக்கம் குறள்: 276
நெஞ்சில் துறவார் துறந்தார்போல் வஞ்சித்து
வாழ்வாரின் வன்கணார் இல்.

உரை:
மனத்தில் பற்றுக்களைத் துறக்காமல், துறந்தவரைப் போல் வஞ்சனை செய்து வாழ்கின்றவர் போல் இரக்கமற்றவர் வேறு எவரும் இல்லை.

பிரேமானந்தா, நித்தியானந்தாக்கள் காலத்தில் அடங்காதவர்கள் – குறளுரை

“காந்தளூர் வசந்தகுமாரன்” படித்ததுண்டா? சுஜாதா எழுதியதில் மொத்தம் இரண்டு நாவல்கள் தான் வரலாறு தொடர்பானது. ஒன்னு “இரத்தம் ஒரே நிறம்”. சிப்பாய் கலகத்தை பற்றி எழுதி இருப்பார். மற்றொன்று “கா.வசந்தகுமாரன்”. அதிலேயும் அவரது டிரெட்மார்க் பாத்திரங்களான கனேஷ் – வசந்த் ஐ பயன்படுத்தி இருப்பார். கதைக்காலம் கி.பி 1000. இராஜராஜ சோழன் காலக்கதை. அவரோட அதிகாரிகளில், கிட்டத்தட்ட அமைச்சர் மாதிரி வரவர் கனேச பட்டர்( நம்ம கனேஷ்). அவருடைய சிஷ்யனா வசந்தகுமாரன். பெண்களை பார்த்தா கவிதை சொல்ற அதே வசந்த் தான். இங்கே ஜீனியர் வக்கீல், அங்கே சிஷ்யன்.  Continue reading “பிரேமானந்தா, நித்தியானந்தாக்கள் காலத்தில் அடங்காதவர்கள் – குறளுரை”

புலித்தோல் போர்த்திய பசு – குறளுரை

“வேங்கை” படத்தில் ஒரு நகைச்சுவை காட்சி வரும். கஞ்சா கருப்பு ஒரு பக்கம் விரைப்பாக நின்றுக் கொண்டு வீராப்பாக பேசிக் கொண்டு இருப்பார். காட்சி இறுதியில் தனுஷ் கேட்பார் “நீ உண்மையிலேயே வீரமா நிக்கறியா? இல்லை மோஷன் போய்ட்டு மூவ் பண்ண முடியாம நிக்கறியா?”

சில நாட்களுக்கு முன்பு இந்தியா, சீனா விவகாரத்தில் காக்கும் அமைதி, விடுக்கும் எச்சரிக்கைகளை பார்க்கையில் இந்த காட்சிதான் நினைவுக்கு வந்தது. பாகிஷ்தான் எல்லை மீறும் போது காட்டும் வீரம், சீனாவிடம் குறைவது போல் தெரியவில்லையா? உண்மைதான். உலகத்தில் பாதி நாடுகள் பயப்படும் அளவிற்கு வளர்ந்த நாடு மீது எடுக்கும் நடவடிக்கையை யோசிக்காமல் எடுக்க முடியாது தான். Continue reading “புலித்தோல் போர்த்திய பசு – குறளுரை”

4 பேர் பேசறதை கவனிக்காம விடனுமா? – குறளுரை

“ஒரு தோட்டால ஒரு உயிர் போகுமா?”

“ரெண்டு உயிர், ரெண்டு பேர் செத்துருவாங்க, ஒருத்தன் குண்டடி பட்டவன், இன்னொருத்தன் அதை முதல் தடவையா சுடறவன்”

Highway(2014) படத்தில் வரும் வசனம். முதல் முறையாக அது எந்த சூழ்நிலையில் வேண்டுமென்றாலும் நிகழ்ந்ததாய் இருக்கட்டும், தன் கையால் ஒரு உயிர் போனதை அறிந்த எவராலும், அதன்பின் தன் வாழ்க்கையை முன்பு போல் எளிமையாய் கடக்க இயலாது. இதுதான் உண்மை. Continue reading “4 பேர் பேசறதை கவனிக்காம விடனுமா? – குறளுரை”

உனக்கு நல்ல சாவே வராதுடா – வள்ளுவரும் சாபமும்

மகாபாரதத்தில் கிளைக்கதை ஒன்று வரும்.  பாண்டவர்கள் வனவாசம் சென்று இருக்கும் பொழுது, ஒருமுறை நீர் எடுக்க செல்கையில், ஒருவர் பின் ஒருவராக வராமல் போக, இறுதியாக தர்மர் செல்வார். அனைவரும் இறந்து கிடக்க, வழக்கம் போல் ஒரு அசிரீரி நான் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு சரியாக பதில் சொல்ல சொல்லி அவரை சோதிக்கும். அனைத்திற்கும் விடையளித்த பின் ஒருவரை மட்டும் உயிர்பிக்கிறேன், யார் வேண்டும்? என கேட்கையில் மாற்றந்தாய் வீட்டு பிள்ளைகள் இருவரில் ஒருவரை உயிர்பிக்க சொல்லிக் கேட்பார். அதற்கொரு நெடிய விளக்கம் சொல்லி, அதனால் திருப்தியடைந்த அந்த மாயன் அனைவரையும் உயிர்ப்பித்து தருவார். Continue reading “உனக்கு நல்ல சாவே வராதுடா – வள்ளுவரும் சாபமும்”

ஊர் என்ன வேணா பேசட்டும்…! – குறள்கதை

“எல்லாம் நீ இடம் கொடுத்துதான் இவ்வளவு தூரத்துக்கு வந்துருக்கு, பார்த்தியா?”

“அப்படிலாம் இல்லை”

“என்ன இல்லை? முன்னலாம் எப்படி உன் பின்னாடியே சுத்திகிட்டு இருப்பான்?”

“அவன் எங்கே சுத்துனான்? ஆரம்பத்துல இருந்தே அவன் நம்ம ஃப்ரெண்ட்தானே?”

“ஃப்ரெண்ட்தான், ஆனா தினம் இங்கே உன்னை விட்டு தனியா எங்கேயாவது போயிருக்கானா? போன் பண்ணா ஒரு ரிங்ல அட்டெண்ட் பன்னுவான், நீ பன்னலைன்னா கூட திட்டுவான்னு சொல்லிருக்க, ஆனா இப்ப பார்த்தியா?”

“இப்ப மட்டும் என்ன? போனை எடுக்காமயா இருக்கான்?”

“எடுக்குறான், எடுத்து அப்புறம் பேசறேன்னு சொல்லிட்டு வச்சுடறானே, ஏன்டி இப்படி இருக்க? அவனுக்கு உன் மேல பெருசா லவ்லாம் இல்லைடி, யாருக்கும் மடங்காம இருக்கியேன்னு பின்னாடி சுத்தி, ஃப்ரெண்டாகி, லவ் சொல்லி, ஒத்துக்க வ்ச்சு, இப்ப எல்லாம் முடிஞ்சதும் அவாய்ட் பன்றான்” Continue reading “ஊர் என்ன வேணா பேசட்டும்…! – குறள்கதை”

எப்படி என் மனதை அறிந்திருப்பான்? – குறள்கதை

“அவசரம் இல்லை, யோசிச்சு பொறுமையா சொல்லு, நீ என்ன சொன்னாலும் சரி, திரும்ப வற்புறுத்த மாட்டேன்”

நான் எந்த பதிலும் சொவதற்கு முன்பாகவே அனிதா என்னை இழுத்து வந்து விட்டாள். அவள் இல்லை என்றால் சரி என்று சொல்லி இருப்பேன் என்றெல்லாம் சொல்ல முடியாது, ஆனால் என் முகம் காட்டி கொடுத்து விடும். என் முகவெட்டு அப்படி. கோபப்பட்டாளோ, சோகத்தை உள்ளே வைக்க முயற்சிக்கையிலோ உடனடியாக காட்டி கொடுத்து விடும். இது போன்ற உணர்ச்சிகளை மட்டும் அல்ல, ஒருவர் மீதான உணர்வுகளையும் என் முகம் காட்ட துவங்கி விட்டது போல, இல்லையென்றால் எந்த தைரியத்தில் என்னிடம் வந்து அப்படி சொல்லிருப்பான். Continue reading “எப்படி என் மனதை அறிந்திருப்பான்? – குறள்கதை”

நீயிருக்கும் நெஞ்சமிது – குறள் கதை

முந்தைய பாகம்:-

“எனக்கு விருப்பமே இல்லை, ஏன் நான் இங்கே இருந்தா என்ன?”

“எனக்கு நீ இருக்கறது பிரச்சனைன்னா உன்னை கொண்டு போய் உங்க வீட்ல விடறேன், எல்லோரும் பேசறதை நீயும் தானே கேட்டுட்டு இருந்த?”

“ம் போடா, யாருமே என் பேச்சை கேட்க மாட்டேங்கறிங்க?”

“லூசு, நீதான் இங்க இருக்கறதலயே சின்னவ, நாங்க உன் பேச்சை கேட்கனுமா?”

“…..”

முகத்தை தூக்கி வைத்துக் கொண்ட மதுவினை என்ன சொல்லி சமாதான படுத்துவது என்று மகேசிற்கு தெரியவில்லை. சாதாரணாமாகவே அவளை காயப்படுத்தும்படி எதையும் பேசவோ, செய்ய மாட்டான். எவ்வளவு ஏங்கி பிரிந்து தவித்த பின் மிகவும் சுலபமாக நடந்த திருமணத்தின் மூலம் கிடைத்தவள். மனம் விரும்பிய காதலியே மனைவியை வரும் பாக்கியம் இங்கு அனைவருக்குமா கிடைக்கிறது? அத்துடன் வரும் போது அவள் மட்டும் தனியாகவா வந்தாள்? அத்தனை அதிர்ஷ்டத்தையும் அழைத்துக் கொண்டல்லவா வந்தாள். Continue reading “நீயிருக்கும் நெஞ்சமிது – குறள் கதை”

கண்ணுக்குள்ளே உன்னை வைத்தேன் – குறள்கதை

முந்தைய பாகம்:-

எத்தனை வயதானாலும் காதல் கதைகளை கேட்பவர்கள் அதன் முடிவு சுபமாக முடியவே வேண்டும் என்றுதான் நினைப்பார்கள். அது தங்கள் வீட்டு பிள்ளைகளின் காதலாக இல்லாத வரை அப்படித்தான். அரிதாக சில பெற்றோர் தம் பிள்ளைகளின் காதலும் இணைய வேண்டும் என விரும்புவார்கள். மகேசின் காதல் முதலில் அவன் வீட்டினரால் வெறுக்கப்பட்டாலும், அக்காதலால் அவனுள் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் அந்த எண்ணத்தை மாற்றியது. தொழில் துவங்க போகிறேன் என சொல்லிக் கொண்டு ஊர் சுற்றிக் கொண்டிருந்தவன் இன்று பொறுப்பாக ஒரு வேலைக்கு செல்கிறான் என்றால் அந்த காதலால் தானே, இப்படி நல்ல வழி காட்டும் காதலை எதற்கு வெறுக்க வேண்டும்? இத்தனைக்கும் மது ஒன்றும் அவர்களுக்கு புதியவள் கிடையாதே. ஏற்கனவே அறிமுகமானவள்தான் என்பதுடன் மகேஷ் வீட்டிலுள்ள அனைவருக்கும் பிடித்தவள் தான். Continue reading “கண்ணுக்குள்ளே உன்னை வைத்தேன் – குறள்கதை”

காதலுக்காக செய்யாமல்…? – குறள்கதை

“கொஞ்ச நாள் பொறுத்துக்கோ, அதுக்கு அப்புறம் எல்லாம் சரியாகிடும்”

தன் கன்னத்தை பிடித்து சொல்லியவளை மகேஷ் உற்றுப் பார்த்தான். எங்கே ஆற்றாமையில் கண்கள் கலங்கி விடுமோ என பார்வையை வேறு பக்கம் திருப்பினான். இந்த முகத்தை பார்க்காமல் எப்படி வாழ்வது? கொஞ்ச நாட்கள்தான் என சொல்கிறாள். எத்தனை நாட்கள் என யாருக்கு தெரியும்? எப்படியும் இவளுக்கு இன்னும் 6 மாதத்தில் படிப்பு முடிந்து விடும். அதற்குள் நிச்சயம் ஒருவேளை அமைந்து விடும். ஆனால் அவள் வீட்டை சம்மதிக்க வைக்குமளவிற்கான வேலையாய் அது இருக்குமா என்பதுதான் இங்கு கேள்வியே…! Continue reading “காதலுக்காக செய்யாமல்…? – குறள்கதை”