இந்தியப் பயணம் – ஜெயமோகன்

எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் தமது நண்பர் குழாமுடன் இந்தியா முழுக்க(ஓரளவு) சென்ற பயண அனுபவத்தை குறித்த நூல் இது. எழுத்தாளர் என்றால் வருடத்திற்கு 10000 கிமீ பயணிக்க வேண்டும் என்று சொல்பவராயிற்றே…! 

இது சற்று பழைய நூல். அதாவது 2008 ம் ஆண்டு பயணித்த அனுபவம் இது. ஆனால் பயணத்தின் போதே அவ்வபோது தனது வலைதளத்தில் பயண அனுபவங்களை பகிர்ந்து வந்திருக்கிறார். தனது வாசகர்களுக்கு தனது அனுபவத்தை உடனுக்குடன் பகிர்வது மிகவும் பாராட்டுதலுக்குரியது.

இந்தியப் பயணம் Inthiya Payanam

ஈரோட்டில் இருந்து கிளம்பி, ஆந்திரம், மத்திய பிரதேசத்தை கடந்து, காசி வரை, அப்படியே கயா வழியாக ஒரிசாவுக்குள் நுழைந்து விசாகப்பட்டிணம் வந்து சென்னை வந்திருக்கிறார்கள். இது முழு இந்தியாவில் பாதி கூட வராதுதான். ஆனால் இந்தியாவை கண்ட்டைவதற்கான துவக்கமாக இப்பயணத்தை கொண்டிருக்கிறார்கள்.

முதலில் தாரமங்கலம் கைலாசநாதர் கோவிலுக்கு சென்றருக்கிறார்கள். இக்கோயில் எனக்கு பக்கம். 20 கிமீதான் வரும். நான் ஒரு 5 முறை சென்றிருக்கிறேன். ஆனால் இவர் குறிப்பிட்டுள்ள எந்த விசயத்தையும் நான் இதுவரை கவனித்ததே இல்லை என்பதுதான் உண்மை. அது கொஞ்சம் வெட்கமாக இருந்தது. சரி அதற்கு இந்து ஞானமரபு அறிந்திருத்தல் அவசியம் போல.

அங்கிருந்து ஆந்திரா லெபாக்‌ஷி. அப்படியே தொடர்ந்து மொத்தம் 21 இடங்களை/கோயில்களை/மடங்களை சென்றடைந்திருக்கிறார்கள். அது 19 அத்தியாயங்களில் எழுதப்பட்டுள்ளன.

ஒரு தேர்ந்த வாசகருடன்/எழுத்தாளருடன் பயணிப்பதல்தான் எத்தனை வசதிகள்? உடன் செல்பவர்கள் கேட்கையில் சிறுகதைகளை சொல்லகிறார். அந்தந்த தளங்களை பற்றி, அதன் வரலாற்றை பற்றி சொல்லி தருகிறார். மேலும் அது குறித்து எந்தந்த புத்தகங்களில் படிக்கலாம் என்றும் பரிந்துரைக்கிறார். ஏற்கனவே பாலைநிலப்பயணம்-செல்வேந்திரன் நூலை வாசிக்கையில் இந்த குழுவுடன் ஒரு பயணம் செல்ல வேண்டும் என்றொரு ஆவல் எழுந்த்து. அது மேலும் அதகரித்துள்ளது.

அப்படியே ஆந்திரா முழுக்க கடக்கையில் ஆந்திராவின் நலனுக்காக மூன்று மாநிலமாக கூட பிரிக்கலாம் என பரிந்துரைக்கிறார். சொன்னபடி ஆந்திரா இரண்டு மாநிலமாக இப்போது பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.

ஒவ்வொரு கோயில்களை கட்டிய மன்னரை பற்றிய கதைகளை சொல்கையில் அந்த பேரரசு பற்றிய தகவல்களையும் நிறைய குறிப்பிடுகிறார். உதாரணத்திற்கு விஜயநகர பேரரசு பற்றிய தகவல்கள், காகத்திய அரசு, ஹொய்சாள அரசு, சாளுக்கிய அரசு, அவர்களின் கட்டிடக்கலை பாணி என பயணத்தினூடே தகவல்கள் வந்து கொண்டே இருக்கின்றன.

ஆந்திரா தாண்டிய பிறகான இந்தியா வேறு மாதிரி இருப்பதை அழகாக குறிப்பிடுகிறார். தக்காண பீடபூமியை கடந்து இறக்கத்தில் இறங்குவதை குறிப்பிட்ட இடம் எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்த்து. நான் அங்கெல்லாம் போனதேயில்லை. போகவேண்டும். இந்த நூலை படித்துவிட்டு பலர் இதே வழியில் பயணித்தார்களாம். என்னை போலத்தானே அனைவருக்கும் தோன்றிருக்கும்.

பயணம் எதற்காக? அது தரும் உணர்வுகளை எத்தகையது? வாழ்வின் நோக்கத்தில் அதன் பங்கு என்ன என்பதை ஆங்காங்கு சொல்லிக் கொண்டே வருகிறார். 

ஒவ்வொரு கோயிலை பற்றி வர்ணிப்பதை கேட்டுக் கொண்டே அதன் புகைப்படங்களை பார்த்து இரசிப்பதும் அதன் பின்னனி கதைகளை கேட்டு கொண்டு தற்போதைய சுற்றுச்சூழலை விவரிப்பதும் நாமே உடன் சென்றதை போன்ற உணர்வினை தருகின்றன.

சைவம், வைணவம், சமணம், பௌத்தம் என அனைத்து விதமான வழிபாட்டு தளங்களுக்கும் செல்கிறார்கள்.

ஒரு இடத்தில் ரெட்டி சமூகத்தார் நன்கொடையால் பராமரிக்கப்படும் தங்கும் விடுதியை பற்றி பாராட்டிவிட்டு, இது போல் சாதியை வைத்து ஏதேனும் நன்மை செய்ய முடியுமா என யோசிக்க சொல்கிறார். அதாவது சாதியை ஒழிக்க முடியாது, அதோடு வாழ பழகிக் கொள்ளலாம் என்கிறார்.

அதே நேரத்தில் ஒவ்வொரு மாநிலமும் தமிழகத்தை விட எந்தெந்த விதத்தில் எவ்வளவு பின்தங்கி இருக்கிறது என்பதை ஆதாரத்துடன் சொல்கிறார். தமிழகம் இந்தியை மறுதலித்து ஆங்கிலத்தை கைவிடாமல் இருப்பதன் பலனை பாராட்டுகிறார்.

உண்மையில் நேரடியான பயணம் போன்றொரு அனுபவம் எந்த புத்தகமும் கொடுத்து விடாது. ஆனால் இயலாதவர்களுக்கு வேறென்ன வழி இருக்கிறது? இனி இயன்ற வரை அதிகம் பயண நூல்களை வாசிக்க விரும்புகிறேன்.

நானும் இது போல ஒரு குழுவாக திட்டமிட்டு ஊர் ஊராக சுற்றவும் விரும்புகிறேன்.

நான் கிண்டிலில் வாசித்தேன். அதே சமயம் இந்த நூல் ஜெயமோகன் அவர்களின் தளத்திலும் பதிவுகளாக உள்ளன. அங்கேயும் வாசிக்கலாம்.