Shadow of a Doubt (1943)- Hitchcock Movie – விமர்சனம்

கொலைகாரர்கள் எத்தனை வகைப்படுவார்கள் என்று தேர்வில் ஒரு கேள்வி கேட்கப் படுகிறது என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். என்னவேன்று பதில்கள் வரும் யோசித்து பாருங்கள். நீங்கள் என்ன பதில் எழுதுவீர்கள்? என்னுடைய பதிலை எழுதுகிறேன். கொலைகாரர்கள் பொதுவாக இரண்டு வகையாக பிரிக்கலாம். முதல் வகை சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையின் காரணமாக கொலை செய்பவர்கள், இன்னொரு வகையினர் திட்டமிட்டு செய்பவர்கள், அதற்கு காரணம் பணத்திற்காக இருக்கலாம், முன்விரோதமாக இருக்கலாம், மிக முக்கியமாக கொலை செய்வது அவர்களுக்கு பிடித்திருக்கலாம். அப்படி பிடித்துப் போய் செய்பவர்களினால் ஒன்றிரண்டு கொலைகளோடு நிறுத்திக் கொள்ள முடியாது. தொடர்ந்து செய்து கொண்டே இருக்க வேண்டும், அதற்கு போலிசில் மாட்டாமல் இருக்க வேண்டும், அதற்கு வெளியே சமுதாயத்தின் முன்பு மிகவும் நல்லவன் போல் நடிக்க வேண்டும். இந்த கருவை மையமாக வைத்து தமிழில் பல படங்கள் வந்து வெற்றியடைந்திருக்கின்றன, குறிப்பிடத்தகுந்தப் படம் சிகப்பு ரோஜாக்கள்.

அதிகம் வெற்றியடைந்த தொடர் கொலைகாரர்கள் படங்களில் அவர்கள் அதிகம் பெண்களை கொலை செய்வது போல் இருக்கும், ஏனெனில் எதிர்க்க வலு இல்லாத பெண்களை அலற விட்டு கொல்வதுதான் கொடுரமானதாக இருக்கும் என்பதால் இருக்கலாம். இன்னொரு ஒற்றுமை இப்படி தொடர்கொலை செய்பர்களுக்கு குடும்பம் இருப்பது போல் காட்டமாட்டார்கள். ஒரு நல்ல குடும்ப அமைப்பில் இருந்து ஒரு கொலைகாரன் வர வாய்ப்பில்லை என்பதால் கூட இருக்கலாம், வேட்டையாடு விளையாடு படத்தில் மட்டும் தான் கொலைகாரர்களுக்கு குடும்பம் இருப்பதையும் மேம்போக்காக சொல்லி இருப்பார்கள். யோசித்து பாருங்கள், ஒரு நல்ல சமுக அந்தஸ்தான குழந்தைகள் இருக்கும் குடும்பத்தில் ஒரு தொடர்கொலை புரிபவன் இருந்தால் எப்படி இருக்கும்? அவன் அப்படிப் பட்டவன் என்ற விவரம் குடும்பத்தில் ஒருவருக்கு மட்டும் தெரிந்தால் எப்படி இருக்கும்? அதை அத்தகைய உணர்வை சொல்லும் படம் தான்

ஓரு குடும்பம், அப்பா தொந்தரவில்லாமல் வங்கி ஒன்றில் பணி புரிபவர், அம்மா வீட்டை பார்த்துக் கொள்பவர், மூத்த மகள் சார்லி படித்து முடித்து விட்டாள், குட்டிப்பெண் ஒருத்தி சோடாப்புட்டி கண்ணாடியுடன் வாரத்திற்கு இரண்டு புத்தகங்களை படிக்கும் புத்திசாலி, கடைக்குட்டி பையன் ஒருவன். எந்த பிரச்சனையும் இல்லை என்றாலும் ஏனோ குடும்பத்தில் மகிழ்ச்சியே இல்லை என்பது சார்லியின் எண்ணம், அவளுக்கு தன் தாய்மாமா, அம்மாவின் தம்பியை ஊருக்கு வர சொல்லும் ஆசை, தம்பி வந்தால் அம்மா மகிழ்ச்சியடைவாள், ஒரு குடும்பத்தில் அம்மாவை மகிழ்ச்சியாக வைத்திருந்தாலே போதும் மற்ற அனைவரையும் அவள் பார்த்துக் கொள்வாள்.

சார்லியின் மாமாவின் பெயரும் சார்லிதான், தம்பியின் மீதுள்ள பிரியத்தில் அந்த பெயரை வைத்திருப்பாள் அவள் அம்மா. அவர்கள் எதிர்பார்த்தது போலவே மாமா வந்த பின் குடும்பம் மகிழ்ச்சியடையும். அதிலும் அம்மாவிற்கு சந்தோஷம் தாங்காது. அக்கா-தம்பி பாசம் பற்றி சொல்லியா தெரிய வேண்டும்? அனைத்தும் நன்றாக போய்க் கொண்டிருக்கும். இருவர் அந்த வீட்டில் உள்ளோரை பேட்டி எடுக்க வருவார்கள். அவர்கள் வருவது தெரிந்தே மாமங்காரன் கோபப்படுவான். எரிந்து விழுவான், தான் அவர்களிடம் எதுவும் பேசப் போவதில்லை என்பான். ஆனால் அந்த இருவரும் வந்த பின்பு மாமா சார்லியை புகைப்படம் எடுக்கத்தான் முயல்வார்கள். அப்படி எடுத்தது தெரிந்ததும் ரோலை பிடுங்கிக் கொள்வான்.

இருவரில் ஒருவன் இளம்பெண் சார்லியை வெளியே அழைத்து சென்று பேசும் பொழுது இது போல விதவைகளை கொல்லும் கொலைகாரன் ஒருவன் தப்பி ஓடிவிட்டதாகவும் அது உன் மாமனாக இருக்க வாய்ப்புள்ளதாகவும் இதே போல் இன்னொரு ஊரில் ஒருவனை சந்தேகிப்பதாகவும் கொளுத்திப் போட்டு விட்டு போக, சார்லி தனது மாமாவின் அனைத்து செய்கையையும் நினைவு படுத்தி பார்க்க தன் மாமாதான் கொலைகாரன் என்ற முடிவுக்கு வருவாள். உண்மை தெரிந்த பின் அவளால் வீட்டில் இயல்பாக இருக்க முடியாது. அவளது நடவடிக்கையை வைத்தே அவளுக்கு தெரிந்து விட்டது என்ற உண்மையை மாமா சார்லிக்கு தெரிந்து விடும். ஒரு தொடர்கொலைகாரனாக அவனது அடுத்தக் கட்ட நடவடிக்கை என்னவாக இருக்கும்? அவன் தான் கொலைகாரன் என நிருபிக்க தேவையான ஆதாரமும் சார்லியிடம் இருக்க அவன் என்ன செய்வான்?

தன் தம்பி ஒரு கொலைகாரன் என தெரிய வந்தாலோ அவனை போலிஸ் கைது செய்வதை பார்த்தாலோ தன் தாய் உயிருடன் இருக்க மாட்டாள், தனது தந்தையின் வேலைக்கு உத்திரவாதமில்லை, குடும்ப கௌரவம் என்னாகும்? என பல குழப்பங்கள் சார்லி மனதில், இதில் மாமா சார்லியை தேடி வந்த டிடெக்டிவ்வுடன் காதல் வேறு? என்ன செய்வது? எனக்கு எல்லா உண்மையும் தெரியும் ஒழுங்காக ஊரை விட்டு ஓடி விடு என்று சொன்னாலும் மாமா சார்லி போக மறுக்கிறான். என்னாகும்?

தனது மாமா ஒரு கொலைகாரன் என தெரியும் வரைதான் படம் மெதுவாக போவது போலத் தெரியும், அதன் பின் இறுதிவரை கடைசி 30 நொடி வரையிலுமே அடுத்து என்னாகும் என்ற பதட்டம் இருந்துக் கொண்டே இருக்கும். படத்தில் அவன் கொலைகாரனாவதற்கான காரணமும் சொல்லப்பட்டிருக்கும். சிறுவயதில் ஏற்படும் விபத்து எப்படி அவன் மனநிலையை மொத்தமாக பாதித்து ஆளையே மாற்றியது என்று அவன் அக்காவை விட்டு மேம்போக்காக சொல்ல வைத்திருப்பார் இயக்குனர்.

படத்தில் இயக்குனரின் டச்சாக எனக்கு மிகவும் பிடித்த விஷயம், சார்லியின் அப்பாவான வங்கி பணியாளருக்கும் அவரது நண்பருக்கும் இருக்கும் வினோத உரையாடல், அவர்கள் தங்களது மன அழுத்தத்தை குறைக்க ஒரு விசித்திரமான பழக்கத்தை கொண்டிருப்பார்கள், அதாவது ஒருவரை ஒருவர் எப்படி கொலை செய்வது என்று எப்போது பார்த்தாலும் விவாதிப்பார்கள்.

“என் வீட்டுல டீ குடிச்சியே எப்படி இருந்தது?”

“நல்லாருந்தது”

“எதுவும் வித்தியாசமா தெரியலை?”

“இல்லையே”

“அதுல கொஞ்சமா சோடா கலந்தேன், ரொம்ப கொஞ்சமா கலந்ததால உன்னாக கண்டு பிடிக்க முடியலை, அதே அளவு விஷத்தை கலந்து கொடுத்து உன்னை என்னால கொல்ல முடியும்”

இப்படி தினசரி ஒவ்வொரு விதமாக கொலை செய்வதைப் பற்றி விவாதிப்பார்கள், அதுதான் தங்களது மன அழுத்தத்தை குறைத்து உற்சாகப்படுத்துவதாக சொல்வார்கள். இங்கு எல்லோருக்கும் விசித்திர பழக்கங்கள் உண்டு, எல்லோருக்கும் குறிப்பிட்ட சதவீத மன நோய் உண்டு, அது அடுத்தவரை பாதிக்கும் வகையில் வெளிப்படுத்துபவர்கள் மட்டும் தான் மாட்டிக் கொள்கிறார்கள் என்பதை நேர்த்தியாக சொல்லி இருப்பார். இது படத்திற்கு சம்பந்தமில்லாதது போல் தெரியலாம், ஒரு முக்கியமான தருணத்தில் இந்த பழக்கம் தான் நாயகியை காப்பாற்றும்.

ஒரு கொலையை கூட காட்டாமல் இவ்வளவு விறுவிறுப்பாக தொடர்கொலைகாரன் கதையை வைத்து படமெடுத்து வெற்றி பெற்ற ஹிட்ச்காக்கை பாராட்டியே ஆக வேண்டும், தவறவிடக் கூடாத படம் இது. படத்தின் இணைப்பு