ஆழமான கேள்விகள் அறிவார்ந்த பதில்கள் – ஸ்டீஃபன் ஹாக்கிங்

ஸ்டீஃபன் எனக்கு அறிமுகமானது சூப்பர் ஹீரோ என்றொரு ஸ்பூஃப் படத்தில்தான். அதிலும் அவரை பயங்கரமாக கலாய்த்திருப்பார்கள். யார் இவர், சக்கர நாற்காலியில் அமர்ந்துக் கொண்டு டிஜிட்டல் குரலில் பேசுகிறார் என்று யோசித்தேன். அடுத்து அவரது காலம் – ஒரு வரலாற்றுச் சுருக்கம் என்ற புத்தகம் பற்றி பலர் சிலாகித்து பேசியிருப்பதன் மூலம் ஒரு அறிவியலாளர் என்று மட்டும் தான் தெரியும். அதன் பின் அவர் இறந்த பொழுதுதான் முக நூல் முழுக்க அவரைப் பற்றிய நிலைத்தகவல்களாக பகிரப்படவும் அவரது ஆளுமை எனக்குப் புரிந்தது. அது அப்படித்தான், ஒருவரின் இழப்பிற்கு பிறகுதான் கொண்டாடப்பட வேண்டும் என்று இருக்கிறது.

அமேசானில் எப்பொழுதும் ஒவ்வொரு மாதத் துவக்கத்தின் முதல் நாள் மாதாந்திர தள்ளுபடியில் மின்னூல்கள் விற்கப்படும். அப்படி ஒரு தள்ளுபடியில் வாங்கி வைத்து வாசித்தேன். இப்புத்தகத்தின் முன்னுரையில் ஸ்டீஃபன் தன்னைப் பற்றி சொல்வதன் மூலமாக அவரைப் பற்றி அறிந்ததை விட, அவரது மகளின் கட்டுரை வெகுவாக ஈர்த்தது. மேலும் அவரது கதையை படமாக எடுக்கையில் அவரது பாத்திரத்தின் நடித்தவரின் உரை.

எனக்கு எப்பொழுதும் மூவரை மிகவும் பிடிக்கும். பலரிடம் உதாரணமாக சொல்வேன். முதலாம் நபர் புருஸ் லீ. அடிபட்டு இனி நடக்கவே முடியாது என கைவிட்ட நபர், பின்னாள்களில் சண்டையிட்ட வேகத்தை இன்று வரை யாரும் விஞ்சவில்லை. அடுத்து நமது நடிகர் அஜித் குமார். இவருக்கும் ஏகப்பட்ட அறுவை சிகிச்சைகள். அறையில் ஸ்பீக்கரில் பாட்டு ஓடினால் கூட முதுகுத்தண்டு மெலிதாக வலிக்குமாம். ஆனால் கடந்து வந்து செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார். இவர்களை விட முக்கியமானவர் ஸ்டீஃபன். தனது 21 வயதில் நரம்பு அழற்சி நோயால் பாதிக்கப்பட்ட பொழுது மருத்துவர்கள் அவருக்கு கொடுத்த காலக்கெடு 5 ஆண்டுகள். அதாவது 26 வயதில் இறக்க வேண்டியவர். ஆனால் அவர் இறக்கையில் வயது 76.

அந்த நோய் அவரை விட்டு சென்று விடவில்லை. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவரை முடக்கிப் போட்டது. அவருக்காக சிறப்பு சக்கர நாற்காலி உருவாக்கப்பட்டது. அவரது குரல் போனது. கணிணி வழியில் தொடர்ந்து இறக்கும் வரை பேசினார். இது போல் எத்தனையோ பேர் நோயால் பாதிக்கப்பட்டு இருக்க இவருக்காக மட்டும் எதற்கும் இத்தனை அறிவியல் சாதனங்கள்? அப்படி எந்த விதத்தின் சிறந்தவர் என்ற கேள்வி எழும். கடந்த நூற்றாண்டின் மிகச் சிறந்த வானியல்/பிரபஞ்சவியலாளர். இவரது கோட்பாடு கருந்துளை குறித்த ஆய்வுகளுக்கு மிக முக்கியமான ஒன்று.

இந்த நூலில் 10 கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்கிறார்.

  1. கடவுள் என்ற ஒருவர் இருக்கிறாரா?
  2. பிரபஞ்சம் எவ்வாறு தோன்றியது?
  3. அறிவார்ந்த வேறு உயிரினங்கள் பிரபஞ்சத்தில் இருக்கின்றனவா?
  4. வருங்காலத்தை நம்மால் கணிக்க முடியுமா?
  5. ஓரு கருந்துளைக்கு உள்ளே என்ன இருக்கிறது?
  6. காலப்பயணம் சாத்தியம்தானா?
  7. வருங்காலத்தில் நாம் இந்த பூமியில் உயிர் பிழைத்திருப்போமா?
  8. விண்வெளியை நாம் காலனிப்படுத்த வேண்டுமா?
  9. செயற்கை நுண்ணறிவு நம்மை விஞ்சிவிடுமா?
  10. வருங்காலத்தை நாம் எவ்வாறு வடிவமைப்பது?

இந்தக் கேள்விகளை பார்க்கும் பொழுதே புரிந்திருக்கும் இது எந்த வகைப் புத்தகம் என்று. முழுக்க அறிவியல் பாடம் நடத்தி போரடிக்க செய்யும் நபர் அல்ல ஸ்டீஃபன். சுஜாதாவை ஒத்த சுவாரசியமான எளிய நடை. காலப்பயணம் பற்றி சொல்கையில் ஐன்ஸ்டினின் கவிதை ஒன்றினை சொல்கிறார்.

ஒளியை விட வேகமாகப் பயணித்த

ஒய்யாரப் பெண்ணொருத்தி இருந்தாள்

ஓரிடத்திற்கு புறப்பட்டாள் இன்று

ஒயிலாய் அங்கு சென்றடைந்தாள் நேற்று

இப்படித்தான் சுவாரசியமாய் பாடம் நடத்துகிறார். கருந்துளைக்குள் நுழைந்தால் எப்படி நூடுல்ஸ் ஆவோம் என்று சொல்வதோடு அப்படி ஆகாமல் இருக்க எந்த வகை கருந்துளைக்குள் குதிக்க வேண்டும் என்று வேறு சொல்லித் தருகிறார்.

ஓநாய் குலச்சின்னம் புத்தகத்தில் ஓநாய் கூட்டத்தில் இருந்து பிரித்து வரப்படும் குட்டி ஒன்று, நாய்களோடு வளர்ந்தாலும் ஓநாயாகத்தான் வளரும். காரணம் அதனுள் டீஎனன்ஏவில் கடத்தப்படும் மரபு நினைவுகள். அதே ஒரு மனிதன் தனியாக ஒரு தீவில் குழந்தையாக வளர்ந்தால் அவன் இன்றைய நவீன மனிதனாக வளர மாட்டான். ஏனெனில் இன்றைய நவீனம் மனிதனுக்கு மொழி வாயிலாக கல்வி வாயிலாகத்தான் போதிக்கப் படுகிறது. மனிதனின் மிகப்பெரிய ஆயுதம் மொழி. அதை வைத்துத்தான் அவன் அனைத்து உயிரினங்களையும் வென்று கட்டுப்படுத்தினான். ஆக மனிதனின் ஆகச்சிறந்த கண்டுபிடிப்பு மொழிதான். இப்படி நானாக அப்புத்தகத்தை வாசிக்கையில் சிந்தித்தேன். இதை இப்புத்தகத்தில் ஸ்டீஃபனும் அங்கீகரிக்கவும் எனக்கு ஒரே சந்தோசம். ஆஹா நானும் ஒரு அறிவாளி என்று காலரைத் தூக்கி விட்டுக் கொண்டேன்.

கற்பனைதான் அனைத்துக்கும் ஆதாரமாக இருக்கிறது. தன்னை கனவில் செல்போன்கள் துரத்தின. அதை கதையாக்கி 2.0 படம் எடுத்ததாக இயக்குனர் ஷங்கர் கூறுகிறார். ஐன்ஸ்டினுக்கும் அவரது சிறுவயதில் ஒரு கனவு வந்ததாம். ஒளிக்கற்றையின் மீது ஓடுவதைப் போல. (எனக்கு Justice League கார்ட்டூனில் Green lanternன் மோதிரத்தில் இருந்து வரும் ஒளிக்கற்றை மீது Flash ஓடுவது நினைவுக்கு வந்தது). அதை அடிப்படியாகக் கொண்டு இப்போது ஒரு ஆராய்ச்சி போய்க் கொண்டிருக்கிறது. எப்படி என்றால் லேசர் ஒளிக்கற்றையைக் கொண்டு தள்ளுமளவு எடை குறைந்த விண்கலத்தை தயார் செய்தல். ஒளியினால் தாக்கப்படும் பொருள் ஒளியின் வேகத்தில் 1/5 பங்கு வேகம் பெறுமாம். இது அறிவியலில் பெரும் பாய்ச்சல். இது போன்ற தகவல்களை படிக்கையில் புல்லரிக்கிறது.

இதிலுள்ள ஒவ்வொரு கேள்விக்கான விளக்கங்களை பற்றியே தனியாக விளக்கம் கொடுத்துக் கொண்டே போகலாம். இந்த நூல் அனைவரும் படிக்க வேண்டிய நூல். குறிப்பாக மாணவர்களுக்கு இது போன்ற நூல்களை கொண்டு சேர்க்க வேண்டும்.

இறுதியாக ஸ்டீஃபன் ஹாக்கிங்கின் ஒரு புகழ்பெற்ற உரையாடலை இங்கு பகிர்ந்துக் கொள்கிறேன்.

இந்த பிரபஞ்சத்தைப் படைத்தது யார்?

கடவுள்

கடவுளைப் படைத்தது யார்?

அவரை யாரும் படைக்கவில்லை. அவர் சுயம்பு.

அப்படியென்றால் பிரபஞ்சமும் ஏன் சுயம்புவாக இருக்கக் கூடாது?

வாய்மை எனப்படுவது யாதெனின்

கல்லூரியில் படிக்கையில், ஒரு நாள் இரவு சுமார் 11 மணிக்கு மேல் இருக்கும், நன்றாக நினைவிருக்கிறது. அன்று நான் மொட்டை மாடியில் படுத்திருந்தேன். நான் மட்டுமல்ல. சக நண்பர்களும் தான். திடிரென்று போன் அடித்தது. அந்தக் காலகட்டத்தில் அந்நேரத்திற்கு அழைத்து பேசக்கூடிய தோழிகளையோ காதலிகளையோ நான் பெற்றிருக்கவில்லை, நீங்க நம்பலன்னாலும் அதான் நிசம். போன் செய்திருந்தது என் நண்பனின் காதலி.

“டேய் அவன் போன் பண்ணா நான் இவ்வளவு நேரம் உங்கிட்டதான் பேசுனேன்னு சொல்லிரு” என சொல்லிவிட்டு வைத்து விட்டாள்.

எனக்கு அவள் வைத்த பின் தான் தூக்கமே தெளிந்தது. உடனே இன்னொரு போன். நண்பன்.

“மச்சி”

“சொல்லுடா”

“***** கூட நீயா பேசிட்டுருந்த?”

“ஆமா ஏன் டா?”

“ஒன்னுமில்லைடா, குட் நைட்” என்று சொல்லி விட்டு வைத்து விட்டான். ஆனால் அதன் பிறகு எங்கிருந்து நான் தூங்குவது?

அப்போது தோழியிடம் பேசிவிட்டு வந்தவனை பிடித்துக் கொண்டேன். டீ சாப்பிடப் போகலாம் என்று அழைத்துச் சென்று நடந்ததைக் கூறினேன். அவன் ஏதோ, அவன் காதலியைப் போல் “வேறு யாரிடம் பேசிக் கொண்டிருந்திருப்பாள்?” என்ற யோசனைக்கு சென்றான். சுடு தண்ணியை வாங்கி மூஞ்சில ஊத்திருவேன் என மிரட்டி என் பிரச்சனைக்கு இழுத்து வந்தேன்.

“நடு நிசி நேரமாக இருந்தாலும் நான் என்ன பேசிக் கொண்டிருந்தேன் என கொஞ்சம் கூட சந்தேகப் படாத அந்த துரியோதனுனுக்கு நான் செய்தது துரோகம் அல்லவா?” என்றுக் கேட்டேன். பொறுமையாக சிகரெட்டை பற்ற வைத்துக் கொண்ட அவன் “அப்படியா நினைக்கற?” என்றான்.

அவனுக்கு என் பிரச்சனை புரியவில்லை. நண்பன் போனில் “இந்நேரத்துக்கு என்னடா பேச்சு வேண்டிக் கிடக்கு?” என்று சந்தேகப் பட்டு இருந்தால் இப்படி குற்ற உணர்வு தோன்றி இருக்காது. அவன் என்னை முழுமையாக நம்புகிறான். அதனால் தான் குழப்பம் என தெளிவாகக் கூறினேன்.

“அவன் எப்படி உன்னை நம்பி சண்டை போடாம விட்டானோ, அதே மாதிரிதானே அவளும் உன்னை நம்பித்தானே உதவி கேட்டா? இப்ப நீ ஏதாவது மாத்தி சொன்னா அவளுக்கும் தானே துரோகம் பண்ற மாதிரி ஆகிரும்?” என்றுக் கேட்டு குட்டையை மேலும் குழப்பினான்.

இதை யோசித்துக் கொண்டிருந்தால் விடியா தூக்கம் வராது. நான் தூங்கவில்லை என்றால் உன்னையும் தூங்க விட மாட்டேன் என மிரட்டினேன்.

“மச்சி, நீ பொய் சொன்னன்னுதான் ஃபீல் பன்ற?”

“ஆமாடா”

“நீ பொய் சொல்லலை மச்சி”

“என்னடா சொல்ற?”

“அவன் போன் பன்றதுக்கு முன்ன அவ கூடதானே போன்ல பேசுன?”

“ஆமா, ஆனா அது ஒரு 10 செகண்ட் தான்”

“அந்த கணக்கெல்லாம் யார் கேட்டா? அவன் கேட்டது என்ன? அவ கூட நீயா பேசிட்டிருந்தன்னு தானே? நீதானே பேசுன, அது 10 செகண்ட்னா என்ன? 10 மணி நேரம்னா என்ன?”

“என்னடா சூழ் நிலைக்கு ஏத்த மாதிரி பொய்யை உண்மையாக்குற? தப்புடா”

“அப்படி இல்லை மச்சி, இப்ப நீ அவன் கிட்ட இல்லைடா நான் 10 செகண்ட் தான் பேசுனேன். அதுக்கு முன்னாடி நான் பேசலைன்னு சொன்னா என்ன நடக்கும்?”

“என்ன நடக்கும்?”

“அவங்களுக்குள்ள பிரச்சனை வரும், ஏற்கனவே ஆரம்பிச்சுருச்சுங்கறது வேற விஷயம், ஒருத்தருக்கொருத்தர் மறைக்க ஆரம்பிக்கறப்பவே இது நீடிக்க போறதில்லைன்னு ஆகிருச்சு. ஆனா இப்ப நீ சொல்லி பிரிஞ்சா காலகாலத்துக்கும் உன்னாலதான் பிரிஞ்சோம்னு அவங்க மனசுல ஆழமா பதிஞ்சுரும், அது வெறுப்பாகும். உங்க 3 பேத்துக்குள்ள இருக்க நட்பும் சிதஞ்சுரும், அவங்க காதல் என்னைக்கா இருந்தாலும் முடியத்தான் போகுது. நீ கொஞ்சம் தள்ளிப் போட்டுருக்க, அவ்வளவுதான். ஆனா உன்னோட தனிப்பட்ட நட்பைக் காப்பாத்திருக்க. இது மாதிரி நல்லது செய்யறதுக்காக சொல்ற பொய் மட்டுமில்லை, தீமைய தடுக்கறதுக்காக சொல்லபடற பொய்யும் உண்மைதான்னு….”

“திருவள்ளுவரே சொல்லிருக்காரு, அதானே?”

“அதேதான்”

அதிகாரம்:வாய்மை குறள் எண்:291

வாய்மை எனப்படுவது யாதெனின் யாதொன்றும்
தீமை இலாத சொலல்

உரை:

வாய்மை என்று கூறப்படுவது எது என்றால் அது மற்றவர்க்கு ஒரு சிறிதும் தீமை இல்லாத சொற்களைச் சொல்லுதல் ஆகும்.

அணங்குகொல் ஆய்மயில் கொல்லோ

மழை ஓரளவிற்கு குறைந்து விட்டது. முன்பே கிளம்பி இருக்க வேண்டும். இப்போது தூறல் தான். அதுவும் சன்னமாகத்தான். வண்டி இப்போதுதான் இராண்டாவது கொண்டை ஊசி வளைவைத் தாண்டுகிறது. ஏறி முடிப்பதற்குள் முழுவதுமாக மழை நின்றிருக்கும். ஏற்காட்டில் பாதி மழையில் ஒரு மூங்கில் காடு இருக்கிறது. எப்போது மழை பெய்தாலும் நான் அங்கு இருக்க வேண்டும் என நினைப்பேன். அடிவாரத்திற்கு அருகில் தான் வீடு என்பதால் மழை வந்தாலே கிளம்பி விடுவேன்.

இப்போதெல்லாம் நிறைய மயில்களைப் பார்க்க முடிகிறது. இந்தப் பக்கம் மிகவும் குறைச்சலாகத்தான் வரும். பருவ நிலை மாறுதல் காரணமாக இப்படியெல்லாம் நடக்கும் என்று சூர்யாதான் சொல்வான். அவன் இருந்திருந்தால் அவனையும் கூட்டி வந்திருப்பேன். அவனுக்கு இப்படி மழையில் வெளியில் திரிவது பிடிக்காது என்றாலும் எனக்காக வருவான். இப்போதெல்லாம் அதிகம் தனியாகத்தான் சுற்ற வேண்டி இருக்கிறது. ஆளுக்கொரு பக்கமாக போய்விட்டார்கள்.

வானம் முழுக்க மேகம் தான் நிரம்பி இருந்தது. வெளிச்சம் எதனுள் புகுந்து வந்துக் கொண்டிருக்கிறது என்று தெரியவில்லை. இந்த கொஞ்ச வெளிச்சமும் இல்லை என்றால் இரவு போல் இருக்கும். காலை 10 மணி வாக்கில் இந்த மாதிரி கிளைமேட்டெல்லாம் டிசம்பர் மாதத்தில் தான் கிடைக்கும். அதுவும் மலை ஏறினால்தான் முழுதாய் உணர முடியும்.

என் இடம் வந்து விட்டது. மூங்கில் தோட்டம். வண்டியை ஓரமாக நிறுத்தி பூட்டி விட்டு, இறங்கி நடந்தேன். ஈரமான தரையில் நடப்பது மொத்த மன நிலையையும் மாற்றும். மற்றவர்களுக்கு எப்படியோ எனக்கு இந்த மழை நேர மூங்கில் தோட்டம் தான் சொர்க்கம். உண்மையில் என்னைப் போல யாரும் பைத்தியம் பிடித்து இப்படி இந்த நேரத்தில் வராமல் இருப்பதும் நல்லதுதான். இல்லை என்றால் இந்த ஏகாந்தம் கிட்டாது.

இதற்கு முன்பு கல்லூரிக் காலத்தில் அடிக்கடி வருவேன் அவளுடன். அதைப் பற்றி பேச எதுவுமில்லை. மீண்டும் மழை வந்தால் நன்றாக இருக்கும். கொஞ்ச நேரம் இருந்து விட்டு வெளியே சாலை ஓரமாக இருந்த தடுப்பு சுவரில் அமர்ந்தேன். அங்கங்கு மழை நீர் இறங்கி சிறு சிறு ஓடைப் போல் கீழ் நோக்கி சாலையில் இறங்கிக் கொண்டிருந்தது.அருகில் இருந்த ஒரு மரத்தில் இலையைப் பறித்து அதில் போட வேண்டும் போல இருந்தது.

எட்டிப் பறித்தேன். மரத்தின் இலைகளில் சேகரமாகி இருந்த தண்ணீர் மழையாக என் மேல் கொட்டியது. இலையை பறிப்பதை நிறுத்தி விட்டு மரத்தை பிடித்து வேகமாக உலுக்கி நனைந்தேன். மொத்தமாக தண்ணீர் கொட்டவும் என்னை மறந்து “ஊவ்வ்வ்” என்றுக் கத்தினேன். அப்போது என்னைக் கடந்த பேருந்தினுள் இருந்து அவள் என்னைப் பார்த்தாள்.

விரிந்த கண்களுடன் ஏதோ சொல்ல வருவதைப் போல் இதழ்கள் திறந்து என்னைப் பார்த்தவளை என்ன மறந்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அவளிடமும் எந்த அசைவும் இல்லை. அவள் காது ஜிமிக்கி மட்டும் பேருந்தின் அசைவிற்கு ஏற்றார் போல் ஆடிக் கொண்டிருந்தது. யார் இவள்?

************************************

தேவதையோ! தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட மயிலோ! அல்லது காதணி கொண்ட மனிதப்பெண்தானோ! என் சிந்தை மயங்குகிறதே!

அதிகாரம்:தகை அணங்கு உறுத்தல் குறள் எண்:1081

அணங்குகொல் ஆய்மயில் கொல்லோ கனங்குழை
மாதர்கொல் மாலும்என் நெஞ்சு

************************************

அவள் முழுவதும் என் கண்ணில் இருந்து மறைந்த பிறகுதான் சுய நினைவிற்கு வந்தேன். அது பள்ளிப் பேருந்து. இந்த கான்வென்ட் பள்ளி எங்கே இருக்கிறது என்று எனக்குத் தெரியும். பள்ளிப் பேருந்து என்றால் மாணவர்களும் இருந்திருப்பார்களே? நான் எங்கே கவனித்தேன். ப்பா, என்ன பொண்ணுடா…!

நேரே அந்தப் பள்ளிக்குச் சென்றேன். உள்ளேச் செல்வதற்கு முன்பாகவே என்னவென்று யோசித்து விட்டேன். இந்த மாதிரி நேரத்தில் எப்படி பேச வேண்டும் அணுக வேண்டும் என்று சூர்யா சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறான்.

பள்ளியில் அடுத்த ஆண்டு அக்கா மகளுக்கு அட்மிஷன் போட விரும்புவதாக சொல்லி அலுவலகத்தில் ஃபீஸ் விவரங்களை விசாரித்தேன். அவர்கள் கொடுத்த பிரவுச்சரை வாங்கிக் கொண்டு பள்ளியை சுற்றிப் பார்க்க வேண்டும் என்றேன். ஒருவர் கூட்டிச் சென்றார். இன்ஸ்பெக்சனுக்கு வருபவர்கள் கூட என்னைப் போல் சுற்ற மாட்டார்கள்.

ஒருவழியாக அவளைக் கண்டு பிடித்தேன். ஒரு வகுப்பிற்குள் கணக்கு நடத்திக் கொண்டிருந்தாள். நின்று பார்க்கவும் திரும்பி பார்த்தாள். அவள் கண் விரிந்தது. புன்னகைத்தேன். அப்படியேதான் நின்றிருந்தாள். அவள் இப்படி நீண்ட நேரம் உறைந்து நின்றால் சரியாக இருக்காது என்று நானே நகர்ந்து வந்தேன்.

பள்ளியை விட்டுக் கிளம்புகையில் பைக்கில் கேட்டைத் தாண்டியதும் சூர்யாவிற்கு போனடித்தேன்.

“மச்சி, ஹரிடா, ஒரு பொண்ணைப் பார்த்தண்டா”

-சாரல் காலம்

களவல்ல மற்றைய தேற்றா தவர்

இராமாயணம் படிச்சுருப்பிங்க, அது ஒரு அருமையான வடமொழி காவியம். ஆமா அதை அப்படித்தான் பாக்கனும். நம்மளோடதுன்னு ஏத்துக்க முடியலை. மகாபாரதத்தை கூட ஒரு லிஸ்ட்ல வைக்கலாம். இராமாயணத்தை வைக்க முடியலை. ஏன் தெரியுமா? அதுலதான் விந்திய மலைக்கு மேல மனிதர்கள் வாழ்ந்ததாகவும் அவங்களுக்கு கடவுள்களே பிள்ளைகளாய் பிறந்ததாகவும், விந்திய மலைக்கு கீழ தெற்கு கடற்கரை வரை குரங்குக் கூட்டம் வாழ்ந்ததாகவும், அதுக்கும் கீழ போனா அசுரர்கள் வாழ்ந்ததாகவும் சொல்லப்பட்டுருக்கு.

வேத நாகரீகத்தை பின்பற்றினவங்களுக்கு இருந்த சோம்பானம், சுரா பான குடி பழக்கத்தை வச்சு குடிக்கறவங்க சுரர்கள்னும் அதை குடிக்காத மண்ணின் மைந்தர்களை அவங்க அசுரர்கள்னும் சொல்லப்பட்ட விசயத்துக்கு இப்ப வரலை. இப்போதைய கேள்வி மகாராஷ்ட்ரால இருந்து கீழ இருக்கவன் மூஞ்சுலாம் குரங்கு மாதிரி இருக்குன்னு சொன்னதோட, அவங்களுக்கு வால் இருக்குன்னு அசிங்கப்படுத்தி வச்சுருக்கறத எப்படிப்பா புனிதமா பார்க்க முடியும்?

இதே புனிதப்படுத்தாம கொடுத்தா ஆகா நல்ல காவியம்னு படிச்சுக்கலாம். விதவிதமான கதாபாத்திரங்கள் இருக்கற சுவாரசியமான கதைக்களமாச்சே. எதையோ சொல்ல வந்து எங்கெங்கேயோ போயிட்டேன்.

இராமாயணத்துல தவம் செய்து சிவனிடம் வரம் வாங்கி தேவலோகத்தை ஜெயிச்சுட்டு நவகிரகங்களையும் படிகட்டாக்கி இராவணன் அது மேல கெத்தா ஏறி இறங்கிட்டு இருப்பாரு. நாரதர் என்ன பன்னுவாரு? சனி பகவான் பார்வை படற மாதிரி எல்லாரையும் மல்லாக்க போட்டு மிதிக்க ஐடியா கொடுப்பாரு. அப்படி பன்றப்ப சனியோட பார்வை படும். அப்பதான் இராமர் பிறக்கறதா காட்டுவாங்க. ஒரு நல்ல ஹீரோ இன்ட்ரோக்கான சீன்தான் இது.

ஒரு கெட்டவனை கட்டுப்படுத்த முடியாத அளவுக்கு வளர்ந்து நிக்கறப்ப வழக்கமான எந்த முறைகள்லயும் அவனை தடுக்க முடியலைங்கற சூழ்நிலைல செய்ய வேண்டியது அவனை அவன் போக்குலயே தப்பு பண்ண விடனும். இனி நம்மை யாராலயும் எதுவும் பண்ண முடியாதுங்கற கர்வத்துல அவனுக்கு அவனே ஆப்படிச்சுக்குவான்.

கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வரை எதிரிகளே இல்லைன்னு சொன்னவங்க, வாயைக் கட்டி இருந்தாலே இன்னும் கொஞ்ச வருசம் நல்லபடியா இருந்துருப்பாங்கன்னு தான் கேள்விப்பட்டேன்.

தனக்குத்தானே ஆப்படிச்சுக்கிட்டு விசயத்துக்கு சரித்திரத்துல எவ்வளவோ உதாரணங்கள் இருக்கு. பிரிட்டன் உலகத்துல எல்லா நாட்டுலயும் தன்னோட ஏகாதிபத்தியத்தை பரிப்பிருச்சு. வெறும் 24 நாடு மட்டும்தான் பிரிட்டனுக்கு கீழ இல்லை. ஆனா தோற்கடிக்கவே முடியாதுன்னு இருந்த பிரிட்டனை முதல்ல தோற்கடிச்ச அமெரிக்கா யாரு? பிரிட்டன்ல இருந்து போய் குடியேறுனவங்கதானே? சொந்த மக்கள்கிட்டயே ஏகப்பட்ட வரி போட்டா வேற என்ன நடக்கும்?

நம்ம பங்காளி பாகிஸ்தான்? அழகா கிழக்கு பாகிஷ்தான்கிட்ட வரி வருவாய் வாங்கிட்டு சமர்த்தா இருந்தருக்கலாம். உருதுவ திணிக்கறதுல ஆரம்பிச்சது. தன்னோட சொந்த நாட்டுலயே திமிரைக் காட்டறது, அது வங்கதேசத்தை உருவாக்கறதுல போய் முடிஞ்சது.

இரஷ்யா உடைஞ்சத பத்தி பேசுனா பெரிய கதையா போகும்.இப்படி வேற யாராலயும் என்னை எதுவும் செய்ய முடியாதுங்கற உச்சத்தை அடைஞ்சவங்க கொஞ்ச நாள்ல தடுமாறி விழுந்து மண்ணுக்குள்ள போறதுக்கும் அவங்களேதான் காரணமா இருக்காங்க.

அதெப்படி ஒருத்தன் தனக்குத்தானே கெடுதல் பண்ணிக்குவான்னு கேள்வி வரலாம். நீ வருவாய் என படத்துல கஸ்டமர்ஸ் யாரும் இல்லைன்னு தன்னோட துணிய தானே ஒருத்தர் இஸ்திரி போட்டுட்டு இருப்பாரே, அது மாதிரிதான் இனி கெடுதல் பன்றதுக்கு யாருமே இல்லைங்கற அளவுக்கு எல்லா எதிரியவும் ஒழிச்சு கட்டுனவங்க அடுத்து தன்னைத்தானே ஒழிச்சுக் கட்டிப்பாங்க.

ஏன்னா அவங்களுக்கு வேற எதுவும் தெரியாது. அவங்களையே அறியாமல் தன்னோட நிலைய கெடுத்துப்பாங்க. இப்ப கள்ளத்தனம் பன்றதுக்கான அதோட அடிப்படை குணமே வஞ்சம்தான்னு போன குறள்ல பார்த்தோம்.

வஞ்சம்னாவே தன்னை சுற்றி இருக்கவங்க யாரும் தன்னை மீறி நல்லா இருக்க கூடாதுன்னு நினைக்கற எண்ணம்தான். அவங்க பொருளை திருட சொல்லும். அவங்க வாழ்க்கைல ஏதாவது கெடுதல் பண்ண சொல்லும்.

இப்படி களவுல மட்டுமே இருந்து பழகுனவனால எல்லார்கிட்டயும் திருடி முடிச்ச பிறகு, அதை விட்டுட்டு வேற வேலைக்கு போய் வாழ்ந்துட முடியுமா?

முடியவே முடியாது. அவன் திருடிட்டு வந்த பொருள்கள், அது மூலமாக சம்பாதிச்ச பணம்னு அவங்கிட்ட இருக்க வரைக்குமே அவனால திருட்டை தவிர்த்து வேற எதுவும் யோசிக்க முடியாது. அது மட்டுமில்லாம இப்படிப்பட்டவங்க வழக்கத்தை விட எந்த கட்டுப்பாடும் இல்லாத செயல்களா செஞ்சு தானே அழிஞ்சுருவாங்கறார் வள்ளுவர்

அதிகாரம்:கள்ளாமை குறள் எண்:289
அளவல்ல செய்துஆங்கே வீவர் களவல்ல
மற்றைய தேற்றா தவர்

உரை:
களவு செய்தல் தவிர மற்ற நல்லவழிகளை நம்பித் தெளியாதவர், அளவு அல்லாத செயல்களைச் செய்து அப்போதே கெட்டழிவர்.

களவுஅறிந்தார் நெஞ்சத்து கரவு

நீயாநானால ஒரு தலைப்பு கொடுத்துருந்தாங்க, போன தலைமுறை கணவர்கள் Vs இந்த தலைமுறை கணவர்கள். விவாதம் முடிஞ்ச பிறகு எப்படி இந்த தலைமுறை கணவர்கள் மட்டும் பொண்டாட்டிகளுக்கு உதவி செய்யறாங்கங்கறதுக்கு ரெண்டு காரணம் சொல்லப்பட்டது. ஒன்னு இந்த தலைமுறை ஆண்கள் வளர்க்கப்பட்ட விதம். பெரும்பாலான போன தலைமுறைக்கு கிடைச்ச அடிப்படை கல்வி, ஓரளவு ஆணாதிக்க சிந்தனைகளை குறைச்சு வீட்டு வேலைகளை ஆண்களும் செய்யலாம்னு சொல்லிக் கொடுக்க வச்சது.

இன்னொரு காரணம் இந்த தலைமுறை பெண்களுக்கு கிடைத்த கல்வி. அந்த கல்வி அவர்களை வேலைக்கு போக உதவியது. அப்படி அவர்கள் வேலைக்கு சென்று பொருள் ஈட்டி, ஆணின் பளுவை குறைக்க உதவ உதவ, பதிலுக்கு பெண்களோட வீட்டு வேலைகளுக்கும் ஆண்கள் உதவறாங்கன்னு.

ஆனா பாருங்க, இது எதுவுமே திட்டமிடப்பட்டு செய்யப்படலை. சிறு வயதில் வளர்க்கையில் பத்து இருபது வருடங்களுக்கு பிறகு இப்படித்தான் சமூகம் இருக்கும், பெண்கள் அதிகம் வேலைக்கு செல்வார்கள், அதனால் ஆண் பிள்ளைகளும் வீட்டு வேலை செய்து பழக வேண்டும் என்று முடிவெடுத்து செய்யலை. ஆனா அது தானா நடக்குது. ஒரு சமநிலை, அது எப்பவுமே தன்னைத்தானே மையத்துல இருக்கும்படியா பாத்துக்கும்.

இந்த விசயத்துல மட்டுமில்லை. எல்லா விசயத்துலயும் அப்படித்தான். கோபல்லபுரம் புத்தகத்துல கிரா அழகா சொல்லிருப்பாரு. ஒரு வருசம் ஊர்ல முளைக்கற மூலிகைகளோட அளவை வச்சே, அந்த வருசம் அந்த ஊர்ல எத்தனை பேருக்கு என்னென்ன வியாதி வரப்போகுதுன்னு சொல்லிடலாமாம். இந்த சமநிலை தவறும்போது பேலன்ஸ் பண்ணிக்கறதில்லை.தவற ஆரம்பிக்கும்போதே அதுக்கான கவுண்டர் ஆக்சனை ஆரம்பிச்சுருது.

இப்ப ஓசோன் படலத்தை எடுத்துக்குவோமே. அது என்ன? ஆக்சஜனோட மூன்று மூலக்கூறு சேர்ந்து இருக்கற (O3) படலம். அதோட வேலை என்ன? சூரியன்ல இருந்து வர புற ஊதாக்கதிர் பூமியை தாக்குனா எல்லா ஜீவராசிகளுக்கும் ஆபத்துங்கறதால பாதுகாப்பா இருக்கற படலம். ஆனா அது எப்படி உருவானது?

இயல்பா ரெண்டு ஆக்சிஜன் மூலக்கூறு தான்(O2) வளிமண்டலத்துல இருக்கு. அது கூட எப்படி இன்னொரு ஆக்சிஜன் மூலக்கூறு போய் சேர்ந்து மூன்று மூலக்கூறா மாறி இருக்கும்? அதுக்கு காரணம் புறஊதாக்கதிர்கள்தான்.

Image may contain: text

UV rays தான் ரெண்டு ஆக்சிஜன் மூலக்கூறை உடைச்சு தனித்தனி மூலக்கூறா மாத்துது. அப்படி உடைக்கப்பட்ட ஒற்றை மூலக்கூறு ஆக்சிஜன் ஏற்கனவே இருக்கு இரட்டை மூலக்கூறு ஆக்சிஜனோட சேர்ந்து O3 ஓசோனா மாறுது. இயற்கை எப்படி ஆபத்தான புற ஊதாக்கதிர் மூலமாவே தன்னை காப்பாத்திக்க ஒரு படலத்தை உருவாக்கி வச்சுருக்கு பாருங்க, இப்ப புற ஊதாக்கதிர் வரது நின்னுட்டா இந்த ஓசோன் படலம் உருவாகறது நின்னு தானா காலப்போக்குல கரைஞ்சுரும்.

சும்மா இல்லாம நாமதான் இங்கே அதை ஓட்டை போடற மாதிரியான வாயுக்களை உற்பத்தி பண்ணி அனுப்பிட்டுருக்கோம். அது எப்படி தெரியுங்களா? நாம அனுப்புற குளோரோ புளோரோ கார்பன்ல இருக்க குளோரின் முன்ன பார்த்த அந்த உடைஞ்சுருக்கற ஒத்தை ஆக்சிஜனை, நீ ஒன்னும் ரெட்டையோட சேர்ந்து ஆக்சோஜன் ஆக வேண்டாம், இன்னொரு ஒத்தையோட சேர்ந்து ரெட்டையாகுன்னு ரூட்டை மாத்திரும். அதோட சும்மா இருந்தாதானே? மூன்று மூலக்கூறு ஓசோனையும் என்ன நீங்க பிரியவே மாட்டிங்களான்னு குறுக்க புகுந்து ரெட்டையாவும் ஒத்தையாவும் உடைக்கும். திரும்ப ஒத்தையும் ஒத்தையும்தான் சேரனும்னு கடைசி வரை எல்லா மூலக்கூறையும் ஓசோன் ஆகவிடாம பழையபடி ஆக்சிஜனா மாத்திவிடும்.

Image may contain: text

இது பார்த்தா ஆணவக்கொலை பன்ற சாதி வெறியனுங்க நினைவு வரும். ஒற்றை ஆக்சிஜன் மூலக்கூறான நீ ஒன்னும் உன் மனசுக்கு பிடிச்சவன் கூட சேரக்கூடாது. உன் சாதிக்கார இன்னொரு ஒற்றை ஆக்சிஜன் கூடத்தான் சேரனும்னு சொல்ற மாதிரி தெரியும். முன்னைக்கு இப்ப குறைச்சுக்கிட்டோம். ஓசோன்லயும் ஓரளவுக்கு ஓட்டை அடைஞ்சுக்கிச்சு.

ஓசோனை கெடுக்கற மனிதனுக்குள்ளயும் மாறாத ஒரு சமநிலைக் கணக்கு இருக்கு. இவ்வளவு சுயநலம் பிடிச்ச கூட்டம் இருந்தா இப்படிப்பட்ட ஆட்சியாளர்கள்தான் அமைவாங்க. இத்தனை நல்லவன் இருந்தா இத்தனை கெட்டவன் இருப்பான்.

வெறும் எண்ணிக்கையை மட்டும் சொல்லலை. அவனுக்குள்ள இருக்க குணங்களோட அளவுக்கும் ஒரு சமநிலை இருக்கும். சினிமால சொல்லுவாங்களே? ஒரு பவர்புல் வில்லன் கேரக்டரை உருவாக்குனாதான் ஹீரோவ பவர்புல்லா காட்ட முடியும்ங்கற மாதிரிதான். இவ்வளவு நல்ல குணம் இருந்தா இவ்வளவு கொடுர குணம் இருக்கும்னு ஒரு கணக்கு இருக்கு.

நேர்மையா இருக்கனும், திருடக்கூடாது, இலஞ்சம் வாங்க கூடாதுன்னு வாழ்றவங்க கிட்ட செலவுல சிக்கனம், தேவையில்லாத பொருளுக்கு ஆசைப்படாத குணம் மாதிரியான குணங்கள் இருக்கும்ங்ஙற மாதிரி, நேர்மையற்ற, திருடற பழக்கம் இருக்கவங்களுக்கும் மேல சொன்னதுக்கு சமமான எதிர்குணம் இருக்குமாம்.

என்ன குணம்னா வஞ்சம். வஞ்சம்னா முதல்ல பொறாமை. இன்னொருத்தன் ஏதாவது பொருள் வாங்கி இருந்தா பொறுக்காது. உடனே வாங்கனும். வாங்க காசில்லையா? திருடு. முடியலையா? அவன் பொருளை ஏதாவது பண்ணிரு. அவனுக்கும் இருக்க கூடாதுன்னு நினைக்கற வஞ்சம்தான் நேர்மையற்ற திருடர்களின் ஆதாரக்குணம்ங்கறார் வள்ளுவர்.

அதிகாரம்:கள்ளாமை குறள் எண்:0288
அளவுஅறிந்தார் நெஞ்சத்து அறம்போல நிற்கும்
களவுஅறிந்தார் நெஞ்சில் கரவு

உரை:
அளவறிந்து வாழ்கின்றவரின் நெஞ்சில் நிற்கும் அறம்போல், களவுசெய்து பழகி அறிந்தவரின் நெஞ்சில் வஞ்சம் நிற்கும்.

களவென்னும் காரறி வாண்மை

இயக்குனர் பாரதிராஜாவோட கனவுப் படமான “குற்றப் பரம்பரை” வெப் சீரிசா ஆரம்பிக்க இருக்கு. இந்த கதைய படமா எடுக்க பாலா & பாரதிராஜாக்கு இடையே பெரும் போட்டி இருந்த்து. அது மேடைகள்ல சண்டையாவும் வெளிப்பட்டது. உண்மையில் அதெல்லாம் எப்பவோ வந்திருக்க வேண்டிய படைப்புகள்.

Image may contain: 1 person

குற்றப்பரம்பரை நாவல் கூட களவு மட்டுமே தொழிலா வச்சு வாழற ஒரு இனத்தை பத்தி மட்டும்தான் சொல்லும். காவல் பத்தி சொல்லாது. காவல் கோட்டம் நாவல் படிச்சவங்களுக்கு களவுக்கும் காவலுக்குமான தொடர்பு புரியும். அதை அரவான் படத்துல தெளிவா காட்டிருப்பாங்க.

ஒரு ஊருக்கு ஒரு காவல்காரன் வேணும். அது ஒருத்தனாவோ குழுவாவோ இருக்கலாம். அவனோட திறமை களவு நடக்க விடாம தடுக்கறதா இருக்கனும். அவனையும் மீறி ஒருத்தன் திருடிட்டா திருடனவன் காவல்காரன் ஆகிடுவான். இப்படி காவலை பிடிக்கனும்ங்கறதுக்காகவே திருடுவாங்க. அது காவல் கோட்டம்ல தெளிவா சொல்லிருப்பாங்க. களவு இல்லைன்னா காவல் இல்லை. களவு வயித்துல பொறந்த்துதான் காவல்னு.

இந்த புத்தகங்கள், படங்களுக்கு முன்ன இந்த காவல்/களவு பத்தியும் படங்கள் வந்துருக்கு. இராம்கியோட மருதுபாண்டி ஒரு உதாரணம். அந்த படத்துல மெயின்ரோலே ஒரு காவல்காரனா ஊருகிட்ட காவல் கூலி வாங்கிட்டு ஊரை காவல் காக்கும். அது இல்லாம நிறைய படங்கள்ல இந்த ஊர் காவல்காரர்கள் பத்தி ரெபரன்ஸ் உண்டு.

அதே மாதிரி சமீபத்துல வந்த அசுரன் படத்துல களவு பத்தி ஒரு காட்சி வரும். அந்த பன்னி வேட்டை சீனுக்கு முன்னாடி வர குட்டி சீன் அது. ஒரு குழுவா 4 பேர் வயல்ல திருட போவாங்க. இன்னும் சொல்லப்போனா குடும்பமா திருட போறது. அவங்க ஏன் திருடறாங்க, அவங்களுக்கு ஏன் தனுஷ் மரியாதை கொடுப்பாருன்னு அசுரன்ல தெளிவா சொல்லலை.

ஆனா தென்மேற்கு பருவக்காற்று படத்துல அது பத்தி சொல்லிருப்பாங்க. குடும்பத்தோட ஆடு திருடற கூட்டம். அங்கே நிலவற வறட்சி,அதை செய்ய வைக்கும். இன்னும் நல்லா கவனிச்சா அந்த படத்துல விஜய் சேதுபதியோட அப்பா இது மாதிரி களவுக்கு போய்தான் குத்து வாங்கி சாவார். தென் மேற்கு பருவக்காற்றுக்கு குறுக்க மேற்கு தொடர்ச்சி மலை மட்டும் இல்லைன்னா அங்கே இருக்க மக்கள் யாருக்கும் இப்படி திருட வேண்டிய நிலைமை வந்துருக்காதுன்னு சொல்லப்படும். அதுல வர டூயட் கூட “ஏன்டி கள்ளச்சி என்ன தெரியலையா?” ன்னுதான்.

அவன்-இவன் படத்தை எடுத்துக்கோங்க, திருடலைன்னா தெய்வக்குத்தமாயிரும்னு சொல்லுவாங்க. சமுத்திரக்கனி இயக்குன முதல் படம் நெறஞ்ச மனசு் விஜய்காந்த் நடிச்சுருப்பார். அதுலயும் அந்த ஊர் மக்களோட குலத்தொழில் திருட்டுன்னுதான் சொல்லிருக்கும்.

இப்படி வந்த படங்கள் எல்லாமே திருட்டு பத்தி மட்டும்தான் சொல்லி இருக்கு. அந்த இனங்கள் குற்றப் பரம்பரை சட்டத்துல அனுபவிச்ச கொடுரங்களை, கைநாட்டு சட்டத்துல மாட்டிக்கிட்டு பட்ட வேதனையத்தான் பாரதிராஜா எடுக்க போறார்னு நினைக்கறேன். ஒருவேளை அவரும் சாதி பெருமைய எடுத்து வைக்கலாம். பார்ப்போம்.

தென்பருவ காற்று படம் சொல்ற மாதிரி வறட்சி மட்டும்தான் களவுக்கு காரணமா? வறட்சியான பாலை திணை நிலப்பகுதியின் தொழிலே களவுதான்னு சங்க இலக்கியங்கள் சொல்லுது, அதை ஏத்துக்குவோம். ஆனா வறட்சி இல்லாத பசுமையான பகுதிகள்ல நடக்கற திருட்டுக்கு என்ன காரணம்? இப்ப நாட்ல நடக்கற திருட்டுக்குலாம் என்ன காரணம்? வறுமையா? வறுமைல இருக்கவனா நாட்ல அதிகம் திருடறான்?

இல்லை, வறுமைக்காக வேற வழியில்லாம திருடறதுலாம் ரொம்ப கம்மி. இங்கே எல்லாருமே திருடனாகிட்டாங்க. எல்லாருமேன்னா 100% இல்லை. தன்னால திருட முடியும், திருடுனா மட்டும்தான் சம்பாதிக்க முடியும்னு நம்பற எல்லாரும்.

அப்படி திருடுற வகைக்கு எத்தனையோ பேர் இருக்கு. இப்ப ஊழல் செய்யற அரசியல்வாதி திருடன்தான். இஞ்சம் வாங்கற அதிகாரி திருடன்தான். வரி கட்டாம ஏமாத்தற தொழிலதிபரும் திருடன்தான், அதை எப்படின்னு சொல்லித்தர ஆடிட்டரும் திருடன்தான். இப்படி சொல்லிக்கிட்டே போகலாம்.

இவங்க எல்லாருக்குமே பொதுவான ஒரு விசயம் இருக்கு. என்ன தெரியுமா? இவங்க எல்லாருமே இதை திருட்டுன்னு நினைக்கறதில்லை. திறமைன்னு நம்பறாங்க. சமூகம் அதை அங்கீகரிச்சு ரொம்ப நாளாச்சு. அரசு வேலைல இருக்க மாப்பிள்ளைய பாக்கறப்ப இலஞ்சம் வாங்காதவனா வேணும்னு எத்தனை பேர் சொல்லுவாங்க?

சரி, திருடாத மக்களும் இருக்காங்க தானே? அவங்க ஏன் இப்படி திறமைன்னு நினைச்சு திருடாம இருக்காங்க? வாய்ப்பு கிடைக்காமலா? திருட முடியாமலா? இப்படில்லாம் இல்லாம எங்கே இருந்தாலும் நேர்மையாத்தான் சம்பாதிக்கனும்னு வாழ்றவங்களும் இருக்காங்க தானே? அவங்களுக்கு அந்த நேர்மைய எது தருது?

வளர்ப்பா? படிப்பா? இதெல்லாம் நேர்மைய கத்து தரக்கூடியவை. தொடர்ந்து நேர்மையா இருக்கனும்னு ஒருத்தன் நினைக்கனும்னா அவனுக்கு ஒரு நம்பிக்கை வேணும். என்ன நம்பிக்கைன்னா நம்மாள திருடாமலே நல்லபடியா வாழ்ந்துட முடியும்னு. அந்த நம்பிக்கை இல்லைன்னா சந்தர்ப்பம் அமையற வரைதான் திருடாம இருப்பான். நம்பிக்கை இருந்தா மட்டுமே எப்பவும் அவன் நேர்மையா இருப்பான்.

இந்த திருடாமலே சம்பாதிச்சு நல்லபடியா வாழமுடியும்னு ஒரு நம்பிக்கைய சொல்றமே, அதை வள்ளுவர் ஆற்றல்னு சொல்றார்.

அதிகாரம்:கள்ளாமை குறள் எண்:287
களவென்னும் காரறி வாண்மை அளவுஎன்னும்
ஆற்றல் புரிந்தார்கண் இல்

உரை
களவு என்பதற்குக் காரணமான மயங்கிய அறிவு உடையவராயிருத்தல், அளவு அறிந்து வாழ்தலாகிய ஆற்றலை விரும்பினவரிடத்தில் இல்லை.

களவெண்ணா அன்புடையார்

சமீபத்துல “ஜீவி”ன்னு ஒரு படம் வந்தது. “எட்டுத் தோட்டாக்கள்” பட தயாரிப்பாளர் & நாயகனோடது , படம் அருமையா இருந்தது, முக்கோண விதியை பத்தி படம் எடுத்தது தமிழ்ல இதான் முதல் முறைன்னு நினைக்கறேன். ஒரே மாதிரியான சம்பவங்கள் அடுத்தடுத்த சந்ததியை ஆக்கிரமிக்கும். அது தொடராம இருக்கணும்னா ஒரு மையப்புள்ளியில் முழுமை பெறணும்  இதான் முக்கோண விதி.

எனக்கு தெரிஞ்சு முக்கோண விதிக்கு சரியான உதாரணம் டெல்லி சுல்தான்கள் வரலாறுல இருக்கு. இதை முக்கோணம்னும் சொல்லலாம், சங்கிலித் தொடர்னும் சொல்லலாம்.

முதல் முதல்ல முகமது கஜினி தான் வென்ற பகுதிகளை நிர்வகிக்க தன்னோட அடிமைகள்ல ஒருத்தரான “குத்புதின் ஐபக்”அப்படிங்கறவரை சுல்தானா நியமிச்சுட்டு போறார், அப்போலருந்து டெல்லில அடிமை வம்சத்தோட ஆட்சி நடக்குது, அதுல கடைசியா வர மன்னர் கெய்கூபாத், அவருக்கு எதிரா நடக்கப்படற கலவரத்துல தனக்கு கீழ வேலை பார்க்கற சிப்பாயிடம் உதை வாங்கியே உயிரை விடுகிறார், அடுத்து ஆட்சிக்கு கலவரத்துக்கு காரணமான கில்ஜி வம்சம் வருகிறது. முதல் சுல்தான் ஜலாலுதின் கில்ஜி. முக்கோணத்தின் முதல் பக்கம்.

தொடர்ச்சியான போர் வெற்றிகளால் சுல்தான் ஜாலாலுதினின் மனம் கவர்ந்து, படைத் தளபதியாகி, சுல்தானின் மகளையும் மணந்து, அயோத்தியை பரிசாகப் பெற்று, பெரும்படை திரட்டி, சுல்தானிடம் அறிவிக்காமலே போரெடுத்து சென்று பல நகரங்களை வென்று தன் பலத்தை அதிகரித்து, சமயம் பார்த்து தன்னை நம்பிய மாமனார்/சுல்தான் ஜலாலுதின் கில்ஜியை முதுகில் குத்திக் கொல்கிறார் அடுத்த சுல்தானாக பதவியேற்ற அலாவுதின் கில்ஜி. முக்கோணத்தின் இரண்டாம் பக்கம்.

தன்னை விலைக்கு வாங்கி வந்த சுல்தான் அலாவுதின் கில்ஜிக்கு தேக சுகத்தை தந்தது மட்டுமில்லாமல், தனது போர் திறமையை காட்டுவதற்காக மாலிக் கபூர்(எஜமானனின் அடிமை) என்ற பட்டத்துடன் படைத் தளபதியாகி, செல்லும் இடமெல்லாம் வெற்றி பெற்றதுடன் பெண்ணும் பொண்ணும் பொருளுமாய் சூரையாடி வந்து நற்பெயர் பெறுகிறான் அந்த அடிமை, மேக நோயால் பாதிக்கப்பட்டு படுக்கையிலே படுத்து கிடந்த சுல்தான் அலாவுதின் கில்ஜிக்கு குழந்தைக்கு மருந்து கொடுப்பது போல் “இன்னும் கொஞ்சம் இன்னும் கொஞ்சம்” என்று நஞ்சை கொடுத்து கொல்கிறான், பெயருக்கு ஒரு குழந்தையை அரியனையில் அமர்த்திவிட்டு அதிகாரத்தை தன் கையில் எடுத்துக் கொள்கிறான். முக்கோணத்தின் மூன்றாவது பக்கம்.

இன்னும் முடிந்து விடவில்லை, அதிகாரத்தை வைத்து அரச குடும்பத்தை சார்ந்த அனைவரையும் கொல்ல பார்த்த அடிமை மாலிக் கபூரை, 35 நாட்களுக்கு பிறகு புத்தி வந்த அரச வீரர்கள் வெட்டிக் கொள்கிறார்கள். ஆட்சி, அதிகாரம் மீண்டும் கில்ஜி வம்சத்திற்கு செல்கிறது. மீண்டும் முக்கோணத்தின் முதல் பக்கம். சுல்தானாக முபாரக் கில்ஜி. மீண்டும் கில்ஜி வம்சத்து சுல்தானை கொல்வது அவரிடம் அடிமையாக இருக்கும் குஸ்ரூகான். எப்படி முக்கோண விதி?

இந்த தொடர்பியல் முக்கோண வரலாற்றில் கொல்லப்பட்ட சுல்தான்கள் அனைவரும் செய்த பொதுவான தவறு ஒன்று இருக்கிறது. இவர்கள் யாரும் தாங்கள் வகிக்கும் சுல்தான் பதவியை வெறும் அதிகாரமாக மட்டும் தான் பார்த்தார்கள், அதாவது அதை போர் மூலமாகத்தான் இழக்க நேரிடும் என்று நம்பினார்கள். ஆனால் உண்மையில் அது ஒரு சொத்து. அதை யார் வேண்டுமானாலும் எப்போது வேண்டுமானாலும் திருடக்கூடும்.

இந்த டெல்லி சுல்தான்கள் கதையில் இன்னொரு சுவாரசியம் கவனித்தீர்களா? ஒவ்வொருவருமே நம்பிக்கை துரோகம் செய்துதான் திருடித்தான் அந்த பதவிக்கு வந்திருக்கிறார்கள், ஆனால் தனக்கு கீழே இருப்பவன் திருட மாட்டான், துரோகம் செய்ய மாட்டான் என நம்பி இருக்கிறார்கள்.

களவு என்றால் இரவோடு இரவாக வந்து, கன்னம் வைத்து உடும்பில் கயிறு போட்டு, ஏறி வந்து, பொருளை தலை மீது தூக்கி வைத்துக் கொண்டு செல்வது மட்டுமல்ல, நமக்கு சொந்தமானது எதுவாயினும் அதை நம் விருப்பமின்றி எடுத்துக் கொள்வது அனைத்துமே களவுதான். அதை செய்ய வெளியில் இருந்துதான் ஆள் வர வேண்டும் என்பதில்லை. நம்முடனே இருக்கும் நம்பிக்கையானவர்கள்தான் அதிகம் அதைத் திருடுவார்கள்.

இன்னும் சொல்லப் போனால் அவர்கள் நம்முடன் இருப்பதே அண்ணன் எப்போது சாவான்? திண்ணை எப்போது காலியாகும்? என்பதை எதிர்பார்த்துத்தான், சாகவில்லை என்றால் சாகடிப்பார்கள். எல்லாரும் அப்படித்தானா என்றால் இல்லை, பிற உயிர்களை மதிக்கும் அருள் உள்ளம் கொண்டவர்கள், பதவி, அதிகாரம், சொத்து சுகங்களை விட அன்பை பெரிதாக எண்ணுபவர்கள் அந்தக் காரியத்தில் ஈடுபடுவதில்லை.

அதிகாரம்:கள்ளாமை குறள் எண்:0285

அருள்கருதி அன்புடையர் ஆதல் பொருள்கருதிப்
பொச்சாப்புப் பார்ப்பார்கண் இல்

உரை:

அருளைப் பெரிதாகக் கருதி அன்பு உடையவராய் நடத்தல், பிறருடைய பொருளைக் கவர எண்ணி அவர் சோர்ந்திருக்கும் நிலையைப் பார்ப்பவரிடத்தில் இல்லை.

களவின்கண் கன்றிய காதலின் விளைவு

1981, கர்நாடகால, நஞ்சங்கோடுன்னு ஒரு தாலுகா, அது கேரளா பார்டங்கறதால அங்கே கன்னடர்களோட மலையாளிகளும் சமமா வாழ்ந்துட்டுருந்தாங்க. அப்போதைய காலக்கட்டத்துல அந்த வட்டாரம் முழுக்க சலிம் பாஷாங்கறவர்தான் பெரிய தலைக்கட்டா இருந்தார். அவர் ஒன்னும் அந்த ஊரை சேர்ந்த பெரும் பணக்கார குடும்பத்தை சேர்ந்தவர் இல்லை. 3 வருசத்துக்கு முன்ன பஞ்சம் பிழைக்கறதுக்காக பொண்டாட்டி பையனோட அந்த ஊருக்கு வந்தவர். பாயாசக்கடைதான் அந்த ஊர்ல அவர் செஞ்ச முதல் தொழில்

ஆனா அந்த 3 வருசத்துல அவரோட சொத்து மதிப்பு அங்க இருந்த பரம்பரை பணக்காரங்களையும் தாண்டி இருந்தது. 117 ஏக்கர் நிலத்தை குத்தகை எடுத்து புகையிலை விவசாயம், அது இல்லாம மற்றவங்க நிலங்கள்ல இருந்து கிடைக்கற புகையிலையும் வியாபாரம் பண்ணி தரது, அது இல்லாம ஒரு பெட்ரோல் பங்க், ரெண்டு ஹோட்டம், ரெண்டு மெஸ், ஒரு சூப்பர் மார்க்கெட். எல்லாத்தையும் சேர்த்தா மதிப்பு பல இலட்சங்கள் தேறும்.

3 வருசத்துக்கு முன்ன 10000 போட்டு ஆரம்பிச்ச தொழில் இப்ப மாசமான இலட்சத்துல இலாபம் கொடுத்துட்டு இருக்கு. அது மட்டுமில்லாம அந்த ஊர் மக்கள் எல்லாருக்கும் கண் கண்ட தெய்வம், வேலைக்காரங்களை கண்ணியமா நடத்தறது, கேக்கறப்ப முன்பணம் கொடுக்கறது, மத்த இடத்தை விட அதிக சம்பளம்னு எல்லாரும் மதிக்கற மாதிரியான வாழ்க்கை.

அப்ப அந்த வருசம் இடைத்தேர்தல் வருது, அங்க முதலமைச்சர் காங்கிரஸ் கட்சி குண்டுராவ், ஆளுங்கட்சி மேல மக்கள் அதிருப்தில இருக்காங்கன்னு எப்படியாவது இந்த தேர்தல்ல ஜெயிச்சுடனும்னு ஜனதா கட்சி ஹெக்டே வெற்றி வேட்பாளரை தேட எல்லாரும் சலிம்பாஷாவத்தான் கை காட்டறாங்க. பேசி ஒப்புதல் வாங்கி, அந்த ஊரை சார்ந்தவன்னு சான்றிதழ் தயாரிச்சு நாமினேசன்ல கையெழுத்து போட்டாச்சு.

காங்கிரஸ் முதலமைச்சர் குண்டுராவ் பார்க்க விரும்பறதா சொல்லி சலீம்பாஷாவ கூட்டி போறாங்க, நம்ம கட்சிலயே நின்னு ஜெயிச்சு வாங்கன்னு முதல்வர் கேட்க, இல்லைங்க வாக்கு கொடுத்துட்டேன், நாமினேசன்ல கையெழுத்தும் போட்டாச்சுங்கறார் சலீம்.

சரி, நாளைக்கு சபைல ஒரு ஓட்டு தேவைப்படறப்ப ஆதரவு கொடுப்பிங்களான்னு கேக்கறார் முதல்வர். கண்டிப்பா தரேன்னு சலீம் சொல்ல, எங்க கட்சிக்காரங்களுக்கு வேண்டியதை பண்ணி தருவிங்களான்னு கேக்க அதுக்கும் ஒத்துக்கறார், சந்தேகப்பட்ட முதல்வர் அந்த தொகுதியை சேர்ந்த தன்னோட கட்சிக்காரனை பார்க்க

“சலீம்பாஷா வாக்கு கொடுத்தா தாராளமா நம்பலாம்”னு சொல்றார். எதிர்கட்சிகாரனே பில்டப் பன்ற அளவுக்கான கேரக்டர். அப்படியே முதலமைச்சரோட ராணுவ ஹெலிகாப்டர்ல பறந்து பேசிட்டு வந்ததும் ஜனதா கட்சிக்காரங்களுக்கு பயம் வந்துருது. எங்கே முதலமைச்சர் பேச்சைக் கேட்டு நாமினேஷன் பன்னாம போயிருவாரோன்னு, அதுக்காக கட்சி தலைவர் ஹெக்டேவ பார்க்க கூட்டி போறாங்க. ஹெக்டேவும் கட்டுக் கட்டா பணம் எடுத்து கொடுத்து எப்படியாவது ஜெயிச்சுருங்கன்னு சொல்லி அனுப்பறார்.

மொத்தம் 27000 வாக்காளர்கள் இருக்க சின்ன தொகுதி. எப்படியும் சலீம் பாஷாதான் ஜெயிக்கப் போறார்னு இருக்கறப்ப நாமினேஷனுக்கு முன்னாடி நாள் அவருக்கு பின்னாடி இருந்து “மணியன்பிள்ளை”ண்னு ஒரு குரல். பழைய பேரை மறக்காத முன்னாள் திருடன் மணியன் பிள்ளையும் இந்நாள் சலீம்பாஷாவும் திரும்பி பார்க்க, போலிஸ் தோள் மேல கைப் போடுது.

“என் கைல ரொக்கமா 3 இலட்சம் இருக்கு, கொடுத்துடறேன், 10 நாள் கழிச்சு வந்திங்கன்னா மிச்சம் 7 இலட்சம் தரேன், என்னை விட்டுடுங்க, உங்களுக்கு என்ன வேணா பண்ணித் தரேன்”ண்னு மணியன் கெஞ்சுனாலும், இப்ப விட்டா மணியன் நிரந்தரமா சலீம்பாஷாவா மாறிடுவான்னு போலிஸ் கைது பண்ணுது.

கைது பண்றப்ப மணியனோட சொத்து மதிப்பு ஒரு கோடிக்கும் மேல, வியாபாரத்துல மட்டும் 98 இலட்சம் புழங்கிட்டு இருக்கு. அத்தனையும் போலிஸ் முடக்கிருச்சு. நல்லா கவனிங்க, அந்த வருசம் அரசாங்கத்துல வேலை பார்க்கற ஒரு குமாஸ்தாவோட சம்பளம் 500 ரூபாய்தான். கோடிஸ்வரன் ஆனதுமில்லாம விட்டுருந்தா ஜெயிச்சு அமைச்சர் கூட ஆகிருக்க வேண்டிய கடைசி நிமிசத்துல மணியனை பின்னோக்கி இழுத்தது எது?

இங்கே புகையிலை வியாபாரம் துவங்க முதல் முதல்ல 10000 தேவைப்பட்டுச்சுன்னு கேரளால ஒரு வீட்டுல திருடிட்டு வந்த 40 சவரன் நகைகள்தான், விடாம துரத்திட்டு வந்து பாம்பு மாதிரி கொத்தி, பரம்பதம் மாதிரி ஆரம்பிச்ச இடத்துக்கே கீழ இழுத்து விட்டது.

அந்த 10000 அ வேற வழில புரட்டிருக்கலாம், இருந்தாலும் திருடனுங்குங்கற ஆசைக்காக திருடப் போய், அதை வச்சு தன்னோட உழைப்பினால் கோடிக்கணக்குல சம்பாதிச்ச சொத்தையும் சேர்த்து இழக்கற மாதிரி ஆகிருச்சு.

அதிகாரம்:கள்ளாமை குறள் எண்:0284

களவின்கண் கன்றிய காதல் விளைவின்கண்
வீயா விழுமம் தரும்

உரை

களவுசெய்து பிறர்பொருள் கொள்ளுதலின் ஒருவனுக்கு உள்ள மிகுந்த விருப்பம், பயன் விளையும்போது தொலையாத துன்பத்தைத் தரும்.

திருடன் மணியன் பிள்ளை – ஜீ.ஆர்.இந்துகோபாலன் எழுதி தமிழில் குளச்சல் மூ யூசுப் மொழிப்பெயர்த்துள்ளா மணியன் பிள்ளை என்ற முன்னாள் திருடரின் சுயசரிதத்தில் இருந்து ஒரு அத்தியாயத்தை எடுத்து சுருக்கி பகிர்ந்திருக்கிறேன். கட்டாயம் அனைவரும் படிக்க வேண்டிய நூலாகவே இதை கருதுகிறேன்.

ஆக்கம் அளவிறந்துக் கெடும்

ஆசிரியர்ன்னு நிறைய பேரை கடந்து வந்துருப்போம், சாக்ரடிஸ் சொல்ற மாதிரி “எதிரில் வரும் எல்லாரும் ஆசிரியர்தான், அவர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள ஏதாவது ஒன்ற இருக்கும்”கறது வேற விஷயம், பள்ளியிலயோ கல்லூரியிலயோ சம்பளம் வாங்கிட்டு நமக்கு பாடம் நடத்தி, அட்டெண்டென்ஸ் எடுக்கறவங்கத்தான் ஆசிரியர்னு வச்சுப்போம். அதுல யாருக்கு ரொம்ப பயப்படுவோம்? பள்ளிக்கூடங்கள்ல அடிக்கற வாத்தியார்னு சொல்லுவோம், ஆனா அடிக்கறவங்களுக்கு மட்டுமா பயப்படுவோம்? எல்லா ஆசிரியர்களுமா அடிக்கப்போறாங்க? கவனமா பார்த்தா யார் யாரெல்லாம் நேர்மையா இருக்காங்களோ அவங்களை பார்த்துத்தான் பயப்படுவோம். அவங்களைத்தான் பிடிக்கும், அவங்களைத்தான் கடைசி வரை மறக்காம இருப்போம்.

ஆசிரியர் தொழிலை பொறுத்த வரை நேர்மைங்கறதுல முதல் விசயம் தங்களோட பாடம் தொடர்பான திறமையை வளர்த்தல், ரெண்டாவது அதை மாணவர்களுக்கு பயிற்றுவித்தல், ரெண்டாவதா சொன்ன பயிற்றுவித்தல்ல கூடுதலா ஒரு வார்த்தைய பயன்படுத்தனும். அனைத்து மாணவர்களுக்கும் சமமா பாடம் போய் சேர்ர மாதிரி சொல்லித் தரது, ஆசிரியர் பணி மட்டுமில்லை, எல்லா துறைகள்லயுமே நேர்மைன்னு சொன்னாலே இந்த பாரபட்சமற்ற அணுகுமுறைய சொல்லனும். அதாவது வேண்டியவங்களுக்கு ஒரு மாதிரி, வேண்டாதவங்களுக்கு ஒரு மாதிரின்னு நடந்துக்க கூடாது. அரசு அலுவலகங்களை உதாரணமா சொல்லனும்னா இலஞ்சம் கொடுக்கறவங்களுக்கு ஒரு மாதிரியும் சாதாரண பொதுமக்கள்கிட்ட ஒருமாதிரியும் வேலை செஞ்சுத் தரக்கூடாது. அதெல்லாம் நடக்கற கதையில்லைன்னு சொன்னாலும் அப்படித்தானே இருக்கனும். ஒவ்வொரு விசயத்துக்கும் எப்படி இருக்கனுங்கறது திரும்ப திரும்ப சொல்லித்தானே ஆகனும்.

சரி, இந்த மாதிரி நேர்மையா நடந்துக்கற, அதாவது பாரபட்சம் இல்லாத விசயம் இருக்கா? என்னைக் கேட்டா கடவுளைக் கூட சொல்ல முடியாது. அத்திவரதரை பார்க்கக் கூட ஒரு கூட்டம் விடியற்காலைல போய் இரவுதான் பார்க்க முடிஞ்சது, சிலரால நேரா போய் பார்க்க முடியுது. எல்லாருமே சமம்னு பார்க்கற இடம் ஏதாவது இருக்கா? மனிதனா உருவாக்குன எந்த இடத்துலயும் இந்த சமத்துவம் இருக்காது. கடவுளோ, கடவுள் இருக்க இடமோ மனிதனால உருவாக்கப் பட்டதுதானே? அப்படிப்பட்ட எல்லா இடத்துலயும் பணமும் அதிகாரமும் தன்னோட பலத்தை காட்டத்தான் செய்யும்.

இந்த விசயத்துல தான் இயற்கை மேல ஒரு பெரிய மதிப்பு உருவாகும். அது அரவணைக்கறதுலயும் சரிஅழிக்கறதுலயும் சரி எந்த பாரபட்சமும் காட்டாது.

பொன்னியின் செல்வன்ல வந்தயத்தேவன் ஒரு இடத்துல குந்தவையோட அழகை பத்தி சொல்லப் போய் பழவேட்டரையர் கோபப்பட்டு “உன் தகுதிக்கு இளவரசியின் அழகை இரசிக்கிறாயா?” என்று கேட்க “என்ன செய்வது? மாட மாளிகையில் வசிப்போருக்கும் மண்குடிசையில் வசிப்போருக்கும் சந்திரன் ஒன்றாகத்தானே அழகாய் தெரிகிறது?” என்று சமாளிப்பார். இயற்கையில் சமத்துவம் அந்த இடத்தில் உணர்த்தப்படும்.

அதே போல் சென்னை வெள்ளத்தை எடுத்துக் கொள்வோமே, சமூக வலைதளங்களில் ஒருவரின் நிலைத்தகவல் வைரலாக அப்போது சுற்றியது.

“நான் ஒரு சாஃப்ட்வேர் இஞ்சினியர், அமெரிக்கால இருக்க ஒரு பெரிய சாஃப்ட்வேர் கம்பெனியோட சென்னை பிராஞ்ச்-ல வேலை பார்க்கறேன்.

மாசம் 1.5 லட்சம் சம்பளம் வாங்கறேன். என்கிட்ட 2 பெரிய பேங்கோட கிரிடிட் கார்ட் இருக்கு. ரெண்டுமே 1 லட்சம் லிமிட்டேசன்…

அது இல்லாம என் சேவிங் அக்கவுண்ட்-ல 50 ஆயிரம் வச்சுருக்கேன், இப்ப கையில கூட 10 ஆயிரம் பணமா இருக்கு.

சென்னைலயே சொந்தமா ஃபிளாட் வாங்கி இருக்கேன், ட்ருபிள் பெட் ரூம், அதுவும் சிட்டி சென்டர்ல, மதிப்பு வாங்கும் போதே 1.5 கோடி.

இவ்வளவும் இருந்தும்
அய்யா, இப்ப நீங்க போடப் போற சாப்பாட்டு பொட்டளத்தை நம்பித்தான் நான் இருக்கேங்கறத யோசிக்கும் போது

எனக்கு வாழ்க்கைன்னா என்னான்னு புரிஞ்சுருச்சுங்கய்யா…”

எப்படி இயற்கை பாரபட்சம் பார்க்காம அடிச்சுருக்கு பாருங்க? ஆமா எதுக்கு இயற்கை அடிக்கனும்? அதுகிட்ட இருந்து திருடுனா வேற என்ன செய்யும்? இயற்கைக்குன்னு ஒரு சம நிலை இருக்கு, ஒரு வழியா கொடுக்கும், ஒரு வழியா எடுத்துக்கும், எதை சொல்றன்னா நாம வளங்கள்னு சொல்ற விசயங்களைத்தான், அப்படிப்பட்டத வளர்ச்சிங்கற பேர்ல நாம திருடிக்கிட்டா? இப்ப சென்னை மக்களையே எடுத்துக்கோங்க, ஏரி போன்ற நீர் நிலைகளுக்கான இடத்தை திருடறது, அது பத்தாம நீர் போற பாதையை ஆக்கிரமிச்சு கட்டிடம் கட்டறது, அதுவும் திருட்டுத்தானே? பார்க்கறதுக்கு ஊர் நல்லா வளர்ந்து முன்னேறிக்கிட்டே போற மாதிரித்தான் தெரியும். ஒரே நாள்ல மொத்தமா உள்ளதும் சேர்ந்து போயிரும்.

பாரபட்சம் காட்டாத நேர்மையான இயற்கைகிட்ட திருடுனாவே இப்படினா, இருக்கறதுலயே மோசமான உயிரினமன மனுசங்கக்கிட்ட ஒருத்தருக்கொருத்தர் திருடி சேர்த்துக்கிட்டா என்னாகும்? அதுவும் ஆரம்பத்துல நல்லாருந்து ஒட்டுக்கா அழிஞ்சுத்தான் போகும்.

அதிகாரம்:கள்ளாமை குறள் எண்:283

களவினால் ஆகிய ஆக்கம் அளவிறந்து
ஆவது போலக் கெடும்

உரை:

களவு செய்து பொருள் கொள்வதால் உண்டாகிய ஆக்கம் பெருகுவதுபோல தோன்றி, இயல்பாக இருக்க வேண்டிய அளவையும் கடந்து கெட்டுவிடும். 

உள்ளத்தால் உள்ளலும் தீதே

வாரணம் ஆயிரம் படத்துல ஒரு சின்ன சீன் வரும், சின்ன வயசு சூர்யா ஒருத்தங்கிட்ட அடி வாங்கிட்டு வந்துருப்பார், அப்புறம் கண்ணாடி முன்னாடி நின்னு அடுத்த முறை அவனை பார்க்கறப்ப எப்படி அடிக்கனும்னு செஞ்சு பார்ப்பார். இப்படி ஒரு பஞ்ச் வச்சுட்டு, இப்படி குனிஞ்சு இன்னொரு பஞ்ச் அப்படி இப்படின்னு, அப்புறம் அவங்கப்பா சூர்யா வந்து பண்ண அட்வைஸ்லாம் எல்லாரும் பார்த்துருப்போம். இந்த மாதிரி பழக்கம் இல்லாதவங்களே இருக்க மாட்டாங்கங்கறது என்னோட அபிப்பிராயம்.

அதாவது சண்டை போடறதுக்கு முன்ன அதை செஞ்சு பார்க்கறத மட்டும் சொல்லலை, சில விசயங்களை செய்யறதுக்கு முன்ன அதை ஒரு தடவை மனசுக்குள்ள ஓட்டிப் பார்க்கறது, எப்பப்பலாம் அதை செய்வோம்னா இண்டர்வியுக்கு போறப்ப, பிடிச்ச பொண்ணுக்கிட்ட பேச போறப்ப (பிடிச்ச பசங்ககிட்ட பேசப் போறப்ப பொண்ணுங்களுக்கு எப்படி இருக்கும்னு அவங்கதான் சொல்லனும்) முக்கியமா காலேஜ் டைம்ல ஏதாவது தப்பு பண்ணி மாட்டி விசாரனைக்கு போறதுக்கு முன்ன செஞ்சு பார்த்துக்கற ரிகர்சல்தான் சுவாரசியமா இருக்கும்.

இப்படி மனசுக்குள்ள ஒரு சம்பவத்தை ஓட்டிப் பார்க்கறதுங்கறது நடக்கப் போறத விட நடந்து முடிஞ்ச விசயங்களுக்குத்தான் அதிகமா இருக்கும். ஒருமுறை நல்லா யோசிச்சு பாருங்க, உங்க வாழ்க்கைல அதிகம் உங்க மனசுல வந்து போன சம்பவங்கள் நீங்கள் தோற்ற, அவமானப்பட்ட, மாற்ற நினைக்கும் சம்பவங்களாகத்தான் இருக்கும். நீங்களே விரும்பாவிட்டாலும் அவைதான் திரும்ப திரும்ப மனதிற்குள் வந்து போகும்.

“அன்னைக்கு மட்டும் ஹெல்மெட் போட்டு போயிருந்தா?”

“அவ கேட்டப்பவே ஓகே சொல்லிருந்தா?”

“அந்த கேள்வியை இன்னொரு முறை ரிவிசன் பண்ணிருந்தா?”

“குழந்தைக்கு இருமல் வந்தப்பவே டானிக் கொடுத்துருக்கலாம்”

மேலே சொன்னவையெல்லாம் சாதாரணமாக அனைவரின் வாழ்விலும் திரும்ப ஓட்டிப் பார்க்கும் நிகழ்வுகள். சரவணன் சந்திரன் எழுதிய “வெண்ணிற ஆடை” நூலில் ஒரு கதையில் “அன்னைக்கு மட்டும் வெள்ளை டிரஸ் போடாம இருந்துருந்தா?”ன்னு ஒரு இடத்துல வரும். என்னை ரொம்ப பாதிச்ச இடம் அது. சரி விசயத்துக்கு வருவோம்.

இப்படி மனசானது அது பாட்டுக்கு நாம மறக்க நினைக்கற விசயத்தை ரீவைண்ட் பண்ணிக்கிட்டே இருக்கும். ஒரே சம்பவத்தை வெவ்வேற கோணத்துல இப்படி நடந்துருந்தா எப்படி இருக்கும்னு என யோசிச்சுக்கிட்டே இருக்கும். இது தப்பு, இப்படியே இருக்கறப்பத்தான் நாம கடந்த கால நினைவுகள்ல சிக்கிக்கறது, அதிகம் இந்த காதல் தோல்வி மக்கள் இதுலத்தான் சிக்கிப்பாங்க, பழையதையே நினைச்சு நினைச்சு பார்த்துட்டு இருக்கறது.

எதிர்காலத்தை பத்தி மட்டும் தான் சிந்திக்கனுமான்னா அதிகம் அதுலயும் மாட்டிக்க கூடாது, திட்டமிடலுக்காக சிந்திக்கலாம், ஆனா அதுலயும் நல்லது கெட்டது இருக்கு. ஒவ்வொருத்தரும் மனசுல எதெதுல்லாம் நடக்கனும்னு நினைக்கறாங்கன்னு அவங்களுக்குத்தான் தெரியும், இப்ப நல்லத பார்ப்போம், அதிகம் இந்த மோட்டிவேசனல் ஸ்பீச் கொடுக்கறவங்க என்ன சொல்லிக் கொடுப்பாங்கன்னா நீங்க எதுவாக நினைக்கறிங்களோ அதைப் பத்தி நல்லா கற்பனை பண்ணி பாருங்க, கலெக்டர் ஆனா உங்க ஆபிஸ் டேபுள்ல என்னென்ன இருக்கனும்னு கூட இப்பவே யோசிச்சு திட்டமிடுங்க, இது உங்க குறிக்கோளை நெருங்க ஒரு விதத்துல உதவி பண்ணும், இது மாதிரி.

இப்படி எதிர்காலத்தை பத்தி திட்டமிடறதுல செய்யக்கூடியதுன்னு சிலத சொல்ற மாதிரி, செய்யக் கூடாததும் இருக்கு, அடுத்தவங்களுக்கு சொந்தமான பொருளை உங்களோடதா நினைச்சு மனசுல கற்பனைய வளர்த்துக்க கூடாது,

இந்த பேனா மட்டும் எங்கிட்ட இருந்ததுன்னா,

இந்த கார் மட்டும் நான் ஓட்டுனன்னா,

இந்த வீடு மட்டும் எனக்கு சொந்தமா இருந்ததுன்னா,

இவ மட்டும் எனக்கு கிடைச்சான்னு பட்டியல் போய்கிட்டே இருக்கும், ஆனா அதோட விளைவு எங்க போய் முடியும்னா அதை திருடத்தான் தூண்டும், ஏன்னா நீங்க அது மாதிரி ஒன்னு வேணும்னு நினைக்கலை, அதையே உங்களுக்கு சொந்தமா நினைக்க ஆரம்பிச்சுட்டிங்க, அப்படி நினைக்கறது களவாட வைக்கும், களவு எப்பவும் கை விலங்குலத்தான் முடியும்.

அதிகாரம்:கள்ளாமை குறள் எண்:282

உள்ளத்தால் உள்ளலும் தீதே பிறன்பொருளைக் 
கள்ளத்தால் கள்வேம் எனல் 

உரை:

பிறன் பொருளை நெஞ்சினால் நினைத்தலும் தீதாம்; ஆதலால் அதனை மறைவினாலே கள்வேமென்று முயலாதொழிக. 
இது களவு தீதென்றது.